شکنجه یه خاموش


- 401 بازدید

پس از جنگ آمریکا با کره، ژنرال ویلیام مایر که بعدها به سمت روانکاو ارشد ارتش آمریکا منصوب شد، یکی از پیچیده ترین موارد تاریخ جنگ در جهان را مورد مطالعه قرار میداد.
حدود ۱۰۰۰ نفر از نظامیان آمریکایی در کره، در اردوگاهی زندانی شده بودند که از استانداردهای بین المللی برخوردار بود. زندان با تعریف متعارف تقریباً محصور نبود. آب و غذا و امکانات به وفور یافت میشد. از هیچیک از تکنیکهای متداول شکنجه استفاده نمیشد.
اما بیشترین آمار مرگ زندانیان در این اردوگاه گزارش شده بود.
زندانیان به مرگ طبیعی می مردند. امکانات فرار وجود داشت اما فرار نمیکردند. بسیاری از آنها شب میخوابیدند و صبح دیگر بیدار نمیشدند. آنهایی که مانده بودند احترام درجات نظامی را میان خود رعایت نمیکردند و عموماً با زندانبانان خود طرح دوستی میریختند.
دلیل این رویداد، سالها مورد مطالعه قرار گرفت و ویلیام مایر نتیجه تحقیقات خود را به این شرح ارائه کرد:«در این اردوگاه، فقط نامه هایی که حاوی خبرهای بد بودند به دست زندانیان رسیده میشد.
نامه های مثبت و امیدبخش تحویل نمیشدند.
هر روز از زندانیان میخواستند در مقابل جمع، خاطره یکی از مواردی که به دوستان خود خیانت کرده اند، یا میتوانستند خدمتی بکنند و نکرده اند را تعریف کنند.
هر کس که جاسوسی سایر زندانیان را میکرد، سیگار جایزه میگرفت. اما کسی که در موردش جاسوسی شده بود هیچ نوع تنبیهی نمیشد. همه به جاسوسی برای دریافت جایزه (که خطری هم برای دوستانشان نداشت) عادت کرده بودند».
تحقیقات نشان داد که این سه تکنیک در کنار هم، سربازان را به نقطه مرگ رسانده است.
با دریافت خبرهای منتخب (فقط منفی) امید از بین میرفت.
با جاسوسی، عزت نفس زندانیان تخریب میشد و خود را انسانی پست می یافتند.با تعریف خیانتها، اعتبار آنها نزد همگروهی ها از بین میرفت.
و این هر سه برای پایان یافتن انگیزه زندگی، و مرگ های خاموش کافی بود.
این سبک شکنجه، شکنجه خاموش نامیده میشود

۵ نفر این پست رو پسندیدن!
Print Friendly

درباره ابو الفضل بهرامی

من ابو الفضل بهرامی متولد ۱۸‏ تیر ۱۳۷۶‏ از تهران عسالتمبر میگرده به استان زنجان من به موسیقی علاقه ی زیادی دارم اما هنوز موفق به آموختنش
این نوشته در اطلاع رسانی, اقتصادی, خاطرات, دسته‌بندی نشده, سرگرمی ارسال و برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

10 پاسخ به شکنجه یه خاموش

  1. سلام ابوالفضل جان.
    مرسی بابت پست تاریخی و جالبت.
    ولی این شکنجه که گفتی از هزار تا شلاق هم بدتر بود.
    جاسوسی خیلی بده. من اصلا از این کار خوشم نمیاد.
    بازم مرسی از شما.

  2. امیر رضا رمضانی می‌گوید:

    سلام
    عجب شکنجه ای!, من بودم در میرفتم از اون زندانه!

  3. سیتا می‌گوید:

    سلام
    خیلی از این بیماریها که الانی لاعلاجند نتیجه همین شکنجه های خاموشند نتیجه این چند تا که تو این پست مطرح شد و خیلیا که اینجا مطرح نشد. به همین دلیل خداوند ناامیدی رو تو گناهان بزرگ جا داده.
    به نظر من شما یک روانشناس قابلی خواهین شد،
    علاقه به مطالب روانشناسی در درون مطالبی که تو سایت به اشتراک میذارین موج میزنه.
    موفق باشین.

  4. سلام ابو الفضل

    درسته اما هنوز جاسوسی تو زندانها هست

  5. سلام امیر ‏
    باید بگم اونا عقل نداشتن اگر داشتن در میرفتن ‏

  6. رضا خطیبی می‌گوید:

    سلام ابلفزل خیلی جالب من درررررررررررررررررررررررر میرم از این جور شکنجهاااااااا وایییییییییییییییی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Question   Razz  Sad   Evil  Exclaim  Smile  Redface  Biggrin  Surprised  Eek   Confused   Cool  LOL   Mad   Twisted  Rolleyes   Wink  Idea  Arrow  Neutral  Cry   Mr. Green