“فرا رسیدن ماه محرم, بر عاشقان اباعبدالله الحسین علیهالسلام تسلیت باد”مقاله ای در باب محرم و قیام کربلا


- 265 بازدید

دارد می آید محرم,

یک کاروان دل به سویت,
تو رهروی سوی فردا.
دارد می آید محرم,
ماه پر از یاد مولا.
دارد می آید محرم
ماه مساجد، تکایا
ماه غم و اشک و ماتم
بر غربت ابن زهرا
دارد می آید محرم
ماه همیشه سیه پوش
ماهی که هر انقلابی
از یاد آن گشته پر جوش
دارد می آید محرم
ماه حسین و علمدار
هیهات از هرچه ذلت
از زندگانی چو مردار
هیهات از هرچه بیعت
با هر یزید زمانه
از مسلک اهل کوفه
از اشک بی پشتوانه
دارد می آید محرم
و کربلا کل دنیاست
شمر و اباالفضل و هانی
نقش من و تو همین هاست
باید که خود را بیابیم
ما در کدامین سپاهیم؟
یا در عمل اهل حقیم
یا آنکه اهل تباهیم

منبع: بیتوته

با سلام و درود خدمت شما دوستان خوب سایت
shaberoshan
فرا رسیدن ماه مُحَّرَم الحرام ماه پیروزی خون بر شمشیر کفر و نفاق, و بدنبال آن شهادت مظلومانه ی آقا اباعبدالله و خاندان مطهر ایشان رو خدمت تکتک شما عزیزان تسلیت عرض میکنم و امید دارم عزاداریهای همه شما دوستان در همه ی ایام خصوصاً در این ماه شریف و بدنبال آن ماه صَفَر مورد قبول حق تعالی و ائمه طاهرین و خاصه صاحبان اصلی این ماه آقا امام حسین علیهالسلام و اصحاب باوفایشان قرار بگیرد انشاالله.
در باب ماه شریف محرم و خصوصاً قیام اباعبدالله الحسین علیهالسلام همه ی ما تمامی یا اکثر وقایع این ماه و قیام خونین امام حسین علیهالسلام رو بارها و بارها شنیدیم و شاید مطالعاتی هم هر یک از ما در این باب داشتیم.
البته امروزه به برکت انقلاب اسلامی و به طبع آن نظام مقدس اسلامی ما, خوشبختانه آثار متعددی بعضاً با روایات مختلفی برای شناخت هرچه بیشتر عظمت و شکوه ماه محرم در دست است, این جانب یکی از بهترین آثاری رو که در باب قیام آقا امام حسین علیهالسلام و یاران با وفای ایشان و کلاً در باب وقایع روز عاشورا و همچنین وقایع پس از عاشورا خواندم کتابی بود با نام “از مدینه تا مدینه” این کتاب که توسط مرکز رودکی گویا شده در اصل به زندگانی یکی از بانوان نمونه ی اسلام ناب محمدی میپردازد, شخصیتی که در روز عاشورا و بدنبال آن در واقعه ی کربلا حضوری پر شور داشتند و حتی موجبات دلداری و تسکین کاروان اسیران بودند و بعد از این واقعه ی تلخ و جان کاه پیامرسان واقعه ی عظیم عاشورا بودند.
بله, این بانوی نمونه و بزرگ حضرت زینب کبری سلامالله علیها هستند که کتاب مذکور در اصل به زندگانی ایشان میپردازد و به طبع آن چون قیام امام حسین بر علیه حکومت طاغوتی بنی امیه در کارنامه زندگانی با برکت و پر افتخار این بانوی رشید کربلا میباشد, لاکن در این کتاب مفصلاً به شرح ماجرای واقعه ی عاشورا و حوادث بعد از آن و خصوصاً روشنگریها و افشاگریهای حکومت منحط بنی امیه توسط حضرت زینب کبری پرداخته است. این کتاب خوشبختانه توسط گوینده ای گویا شده که به قرائت زبان عربی و جملات عربی کاملاً مسلطند و همین تسلط ایشان فهم مطالب کتاب رو برای اقشاری مثل بنده که کمی به عربی آشنایی داریم و مضمون خطبهها و اشعار عربی موجود در کتاب رو تا حدودی هرچند اندک درک میکنیم بسیار مناسب کرده است.
خواندن و مطالعه ی این کتاب رو به همه ی شما برادران و خواهران مؤمنم توصیه میکنم بنده که این کتاب رو مطالعه یا بعبارتی گوش میکردم بدون تکلف عرض میکنم که در خیلی از جاهای کتاب اشک در چشمانم جمع میشد و تا مدتها بعد از مطالعه ی کتاب منقلب بودم.
دوستان من, در این مطلب قصد دارم مقاله ای نسبتاً جامعی در باب این ماه شریف و خصوصاً قیام آقا اباعبدالله الحسین علیهالسلام رو به شما تقدیم کنم و امیدوارم مورد استفاده دوستان عزیزم قرار بگیرد. البته متذکر این نکته میشوم که از آنجا که این مقاله نسبتاً طولانی جنبه تحقیقی در باب محرم رو دارد, لاکن بنظر میرسد برخی از جاها تکراری باشد اما در این تکرارها هم نکاتی بدست میآید که مطالعه و دانستن آنها خالی از فایده نخواهد بود. انشاالله که بتونیم با این قبیل کارهایی که هم این جانب و هم سایر دوستان و سروران من به مناسبت این ماه پر سوگ و ماتم ارائه میدیم در وهله اول, به نوعی ارادت قلبی خودمون رو نسبت به خاندان عصمت و طهارت نشون بدیم و در وهله بعد بتونیم در عزاداری و درک حقایق قیام خونین آن حضرت سهمی داشته باشیم و بخوبی حق مطلب رو ادا کنیم هرچند با این قبیل کارها و کارهایی از این دست, نمیتوان حق مطلب رو ادا کرد چرا که عظمت و شأن خاندان عصمت و طهارت بالاتر و والاتر از اینهاست.

ماه محرم

ماه  محرم  یا محرم‌الحرام نخستین ماه تقویم اسلامی (هجری قمری) و به اعتقاد مسلمانان از جملهٔ ماه‌های حرام است. به‌همان‌گونه که پیش از ظهور اسلام، در دوران
جاهلیت، جنگ و خونریزی در این ماه‌ها ممنوع بود، لذا حضرت محمد (ص) نیز همان را تأیید کرد.

شرح وقایع:

امام حسین علیهالسلام از همان ابتدا بیعت با یزید را نپذیرفت. یزید نامه‌ای به حاکم مدینه نوشت و به او دستور داد که از امام حسین علیهالسلام برای یزید بیعت بگیرد و اگر حاضر نشد او را به قتل
برساند. امام حسین علیهالسلام که موافق راه و روش حکومت هم عصر خود نبود. بنابراین حاضر به بیعت کردن با یزید نشد و با خانواده خود برای حج از مدینه به مکه رفت.
در این هنگام عده‌ای از مردم کوفه که از مرگ معاویه با خبر شده بودند نامه‌هایی برای امام حسین علیهالسلام نوشتند و از او خواستند تا به عراق و کوفه بیاید. امام حسین علیهالسلام نیز که مسلم
بن عقیل را به کوفه فرستاده بود، خود مراسم حج تمتع را به عمره تبدیل کرد و بطرف کوفه حرکت نمود. ابتدا شماری از مردم کوفه با مسلم بن عقیل همراه شدند؛ اما
با ورود عبیدالله بن زیاد که از طرف یزید به حکومت کوفه گمارده شده بود و خبر آورده بود که امام حسین علیهالسلام مراسم حج را نیمه کاره گذاشته و قاضی شریح فتوای قتل او را داده‌است
و مردم کوفه را تهدید کرده بود مسلم را ترک کنند تا بلکه امام حسین علیهالسلام را از ترک حج و آمدن به کوفه منصرف کرده و مانع بیعت مردم کوفه با وی شوند، مردم کوفه بیعت خود
را از امام حسین علیهالسلام پس گرفتند و به مخالفت با امام حسین علیهالسلام روی آوردند. او سرانجام در روز دهم محرم سال شصت و یکم هجری قمری (برابر بیست و یکم مهرماه سال ۵۹
خورشیدی) به همراه ۷۲ و در برخی روایات ۲۰۰ تن از یارانش به شهادت رسیدند. شیعیان همه سال سالروز شهادت امام حسین علیهالسلام و یاران و اصحاب باوفایشان را با مراسم مذهبی و عزاداری پاس می‌دارند.

عاشورا

عاشورا، دهمین روز از ماه محرم در گاه‌شماری هجری قمری، روز مقدس مسلمانان است.
شهرت این روز نزد شیعیان به دلیل وقایع عاشورای سال ۶۱ هجری قمری است که با
گاه‌شماری هجری خورشیدی این روز برابر با سه‌شنبه، ۲۰ مهر ۵۹ خورشیدی است.
هرچند براساس گاه‌شماری هجری قمری قراردادی این روز با چهارشنبه، ۲۱ مهر تطبیق
داده می‌شود.
در این روز امام حسین علیهالسلام – امام سوم شیعیان – و یاران وی در رویداد کربلا در جنگ با لشکر یزید شهید شدند و مسلمانان در آن سوگواری می‌کنند.
در مناطق شیعه نشین مراسم عزاداری برگزار می‌شود. در تقویم رسمی ایران، افغانستان، عراق، پاکستان و هند این روز تعطیل می‌باشد.
عاشورا در لغت به‌معنای «دهمین» است.

سابقه ی عزاداری برای سیدالشهدا

سابقهٔ سوگواری و برپایی عزاداری برای امام حسین علیهالسلام به اولین روزهای بعد از عاشورا، در محرم سال ۶۱ هجری می‌رسد. از علی بن الحسین علیهالسلام چنین روایت شده‌است:
پس از حادثهٔ عاشورا، هیچ بانویی از بانوان بنی‌هاشم، سرمه نکشید و خضاب ننمود و از خانهٔ هیچ یک از بنی‌هاشم دودی که نشانهٔ پختن غذا باشد، بلند نشد، تا آن‌که،
ابن زیاد به هلاکت رسید. ما پس از فاجعهٔ خونین عاشورا پیوسته اشک بر چشم داشته‌ایم

ادبیات عاشورایی

بخش اندکی از قصیدهٔ سیف فرغانی (قرن ششم و متعلق به سرزمین کنونی فرغانه در ازبکستان) در مصیبت امام حسین علیهالسلام و یاران او:

ای قوم، در این عزا بگریید,
برکشتهٔ کربلا بگریید.
در ماتم او خمش مباشید,
یا نوحه کنید، یا بگریید.
اشک از پی چیست؟ تا بریزید,
چشم از پی چیست؟ تا بگریید.

همچنین شعر معروف محتشم کاشانی (سدهٔ ۱۰ قمری) در رثای واقعه کربلا که اینگونه آغاز می‌شود:

باز این چه شورش است که در خلق عالم است,
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است؟.
باز این چه رستخیز عظیم است؟ کز زمین,
بی نفخ صور، خاسته تا عرش اعظم است.
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو,
کار جهان و خلق جهان جمله در هم است.
گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب,
کآشوب در تمامی ذرات عالم است.
گر خوانمش قیامت دنیا، بعید نیست,
این رستخیز عام، که نامش محرم است.

عاشورا در مذاهب

سوگواری عاشورا مختص مسلمانان نیست. در ایران ارمنی‌ها نیز دستجات عزاداری دارند.
در ترینیداد و توباگو و جامائیکا تمامی گروه‌های قومی و مذهبی در مراسمی که به زبان محلی «هوسِی» خوانده می‌شود شرکت می‌کنند و به سوگواری می‌پردازند.
اهل سنت روز عاشورا را سالگرد روزی می دانند که موسی دریای سرخ را شکافت و خودش و پیروانش از آن عبور کردند. اهل سنت این روز را گرامی می داند و روزه گرفتن
در این روز را مستحب می دانند، در حالی که شیعیان روزه گرفتن در روز عاشورا را مکروه می دانند. در مورد واقعه عاشورای سال ۶۱ اغلب تاریخ نگاران اهل سنت از جمله
محمد بن جریر طبری، بلاذری، ابن سعد، ابن قتیبه دینوری، احمد بن داوود دینوری و ابن اثیر واقعه کربلا را به تفصیل و بر اساس روایت ابومخنف بیان کرده‌اند.
در یهودیت: این روز معادل یوم‌کیپور – عید یهودیان در روز دهم ماه تیشری- شمرده شده است. همچنین زمان بسیاری وقایع سرنوشت ساز برای پیامبران پیشین به این روز منتسب
شده است. پذیرش توبه آدم، پایان طوفان نوح، گذشتن ابراهیم از میان آتش، بینا شدن یعقوب، بهبود بیماری ایوب و انتقال عیسی به بهشت پس از تلاش ناموفق یهودیان
برای مصلوب کردن او، همگی مطابق برخی روایات در این روز اتفاق افتاده‌اند.

نبرد کربلا

نبرد کربلا جنگی بود که در دهم محرم ۶۱ هجری قمری (۲۱ مهر سال ۵۹ خورشیدی) اتفاق افتاد و به عاشورا معروف است. این نبرد میان سپاه امام حسین علیهالسلام و سپاه یزید بن
معاویه در نزدیکی محلی به‌نام کربلا در گرفت.
امام حسین علیهالسلام روز دوم محرم به کربلا رسید و روز سوم عمر بن سعد با ۴۰۰۰ نفر در کربلا اردو زد. در روز هفتم محرم آب را بر امام حسین علیهالسلام و همراهانش بستند و در نهم
محرم، شمر با ۴۰۰۰ نفر و نامه‌ای از طرف عبیدالله بن زیاد وارد کربلا شد، او در این نامه به عمر بن سعد دستور داده بود با امام حسین علیهالسلام بجنگند و او را بکشند
و اگر این‌کار از دست او برنمی‌آید، فرماندهی را به شمر واگذارد.
روز دهم محرم سپاهیان امام حسین علیهالسلام و عمر سعد در مقابل هم قرار گرفتند. به روایت ابومخنف تعداد سپاه امام حسین علیهالسلام ۳۲ سواره نظام و ۴۰ پیاده[۲] و به روایت محمد باقر چهل
و پنج سوار و صد نفر پیاده[۳] بود. در مقابل او سپاه عمر بن سعد با حدود ۳۰۰۰۰ نفر قرار داشت. جنگ آغاز شد و امام حسین علیهالسلام و یارانش شهید شدند. پس از شهادت امام حسین علیهالسلام،
سپاه عمر بن سعد سر ۷۰ تن از لشکریان امام حسین علیهالسلام را جدا کرد (غیر از حر و علی‌اصغر) و بر بالای نیزه‌ها گذاشت.
خیمه‌ها غارت و در نهایت آتش زده شد، ساربان شترهای کاروان امام حسین علیهالسلام به‌نام بجدل بن سلیم برای بدست‌آوردن انگشتر امام حسین علیهالسلام ، انگشت وی را برید تا انگشتر
را بدست آورد و در نهایت سپاه عمر بن سعد اجساد شهدای کربلا را در بیابان رها کرد و این اجساد پس از سه روز توسط قوم بنی‌اسد دفن شدند.
هر چند به لحاظ نظامی ابعاد این نبرد بزرگ نبوده‌است اما اثر اعتقادی و سیاسی بزرگی داشته‌است. از یک سو سبب تضعیف مشروعیت سیاسی حکومت بنی امیه شده‌است. به
طوری که پس از آن قیام‌های فراوانی با شعار خونخواهی امام حسین علیهالسلام بر ضد آن حکومت رخ داد و در نهایت منجر به سقوط آن شد. از سوی دیگر نقشی چشمگیر بر هویت اجتماعی و
اعتقادی شیعیان طی قرن‌های بعد تا به امروز داشته‌است.

مختصری در باب شخصیت امام حسین و روایتی دیگر از نبر کربلا

امام حسین علیهالسلام هنگام زمام‌داری پدرش، او را در جنگ‌های جمل و صفین و نهروان همراهی کرد. سال ۵۰ هجری هنگام شهادت برادرش امام حسن علیهالسلام، معاویه حدود ۱۰ سال به‌عنوان
خلیفه باقی بود. بر پایه قرارداد صلح با امام حسن علیهالسلام، طبق بند دوم صلح‌نامه معاویه نمی‌بایست برای خود جانشینی انتخاب کند.
به روایت سلیم پسر قیس یک سال قبل از مرگ معاویه در حج سال ۵۹ هجری قمری امام حسین علیهالسلام بنی هاشم، دویست نفر از اصحاب پیامبر و پانصد نفر از تابعان را در مِنی در خیمه
خود گرد آورد. احادیث پیامبر مشتمل بر نصب علی به خلافت در غدیر خم و شأن و جایگاه اهل بیت را به یادشان آورد و آنان بر آن اقرار کردند. و نیز از معاویه و ستمش
انتقاد کرد. سپس با آنان پیمان بست که این مطالب را به خاندان و قبایل خود برسانند.
معاویه در نیمه رجب سال ۶۰ هجری قمری بدرک واصل شد و پسرش یزید را به جانشینی انتخاب کرد. امام حسین علیهالسلام از همان آغاز بیعت وی را نپذیرفت. یزید نامه‌ای به حاکم ولید پسر
عتبه حاکم مدینه نوشت و به او دستور داد که از امام حسین علیهالسلام ، عبدالله پسر عمر و عبدالله پسر زبیر برای یزید بیعت بگیرد و اگر حاضر به بیعت نشدند آنها را بکشد.
حاکم مدینه در اجرای فرمان سستی کرد و یزید عمرو پسر سعید پسر عاص را به جایش گماشت. امام حسین علیهالسلام که حاضر به بیعت با یزید نبود با خانواده خود شب بیست و هشت رجب
از مدینه به مکه رفتند.
در این هنگام مردم کوفه که از مرگ معاویه با خبر شده‌بودند نامه‌های زیادی برای امام حسین علیهالسلام نوشتند و از او خواستند تا به عراق و کوفه بیاید. امام حسین علیهالسلام نیز مسلم
بن عقیل را به کوفه فرستاد. ابتدا هزاران نفر از مردم کوفه با مسلم بن عقیل همراه شدند. اما با ورود عبیداللّه پسر زیاد که از طرف یزید به حکومت کوفه گمارده
شده‌بود و مردم کوفه را تهدید کرده‌بود، مسلم را تنها گذاشتند. عبیداللّه، مسلم بن عقیل را دستگیر کرد و به شهادت رساند. امام حسین علیهالسلام با خانواده و یاران خود به‌سمت
کوفه حرکت کرد و در نزدیکی کوفه بود که خبر پیمان‌شکنی مردم کوفه و شهادت مسلم را آوردند.
عبیداللّه که بر اوضاع کوفه مسلط شده‌بود حر پسر یزید ریاحی را برای دستگیر کردن امام حسین علیهالسلام و همراهانش فرستاد و سپس عمر بن سعد را با ۳۰۰۰۰ نفر
به کربلا اعزام کرد. این امر موجب شد تا شمار زیادی از افرادی که با امام حسین علیهالسلام بودند او را رها کنند و تنها نزدیک‌به ۷۰ تن با او باقی بمانند. عبیداللّه به عمر بن
سعد وعده داده‌بود که اگر امام حسین علیهالسلام را بکشد، او را فرمانده ری خواهد کرد؛ اما پس از این ماجرا این کار را نکرد.
تعداد سپاهیانی که ابن زیاد برای جنگ با امام حسین علیهالسلام گسیل کرد در منابع مختلف گزارش شده‌است. این تعداد دست کم ۴۰۰۰ نفر و در برخی گزارش‌ها تا ۸۰۰۰۰ نفر برآورد است.
اما مشهورترین تخمین حدود ۳۰۰۰۰ نفر است. طبق تحقیق سید مجید پور‌طباطبایی[۱۰] ترکیب سپاه به شرح ذیل بوده‌است:

  1. ۴۰۰۰ نفر به فرماندهی عمر بن سعد
  2. ۴۰۰۰ نفر به فرماندهی شمر بن ذی الجوشن
  3. ۱۰۰۰ نفر به فرماندهی حربن یزید ریاحی
  4. ۲۰۰۰ نفر به فرماندهی یزید بن رکاب کلبی
  5. ۴۰۰۰ نفر به فرماندهی حصین بن نمیر تمیمی
  6. ۳۰۰۰ نفر به فرماندهی مغایر بن رهینه مازنی
  7. ۲۰۰۰ نفر به فرماندهی نصر بن حرشه
  8. ۳۰۰۰ نفر به فرماندهی کعب بن طلعه
  9. ۱۰۰۰ نفر به فرماندهی شبث بن ربعی
  10. ۱۰۰۰ نفر به فرماندهی حجّار بن ابجر
  11. ۴۰۰۰ نفر به فرماندهی عمر و بن حجاج زبیدی
  12. ۱۰۰۰ نفر به فرماندهی یزید بن الحرث بن رویم
  13. ۵۰۰ تیراندازان همراه حصین
  14. ۵۰۰ نفر به فرماندهی عزره بن قیس

جمع کل: ۳۱۰۰۰ نفر

روایت ابن طاووس در کتاب لحوف از نبرد کربلا

روز نبرد: بنا بر نقل سید بن طاووس، در کتاب لهوف، صبح عاشورا ابتدا امام حسین علیهالسلام بریر پسر خضیر از زاهدان نامدار کوفه را جهت موعظه جانب لشکر عمر سعد فرستاد، ولی آنان اعتنا
نکردند. سپس خود به نزد آنان رفت تا اتمام حجت کند. او گفت مرا بین دو چیز مخیر کرده اند. یا بجنگم و یا ذلت پذیرم و با یزید بیعت کنم، ولی ذلت از ما دور است.
لذا با شما می جنگم.
سپس سپاه عمر سعد جنگ را آغاز کرد. این حمله با تیراندازی عمر سعد به طرف اردوگاه امام حسین علیهالسلام آغاز شد. شمر هم به نیروهای خود دستور داد که حمله‌ای گروهی
بکنند و سپاه امام حسین علیهالسلام را نابود کنند. همه گردان‌های سپاه کوفه در این حمله شرکت داشتند. یاران امام حسین علیهالسلام هم در مقابل این هجوم تلاش کردند که از خود دفاع کنند و نیمی از یاران او (غیر از بنی هاشم) در این حمله نخست شهید شدند. شمار شهدای این حمله را ۴۱ تن گفته‌اند. شماری از آنان (غیر از ۱۰ نفر از غلامان
امام حسین علیهالسلام و دودمانش و ۲ تن از غلامان علی)، عبارت‌اند از: نعیم بن عجلان، عمران بن کعب، حنظله، قاسط، کنانه، عمرو بن مشیعه، ضرغامه، عامربن مسلم، سیف بن مالک، عبدالرحمان درجی، مجمع عائذی، حباب بن حارث، عمرو جندعی،
حلاس بن عمرو، سوار بن ابی عمیر، عمار بن ابی سلامه، نعمان بن عمر، زاهر بن‌عمر، جبله ، مسعود بن حجاج، عبدالله بن عروه، زهیر بن سلیم، عبدالله و عبیدالله
پسران زید بصری.
جنگ گروهی و تن به تن تا نماز ظهر ادامه یافت. هنگام نماز امام حسین علیهالسلام به زهیر بن قین و سعید بن عبدالله حنفی دستور داد با نیمی از یاران در مقابل او صف بکشند تا بتواند
به نماز بایستد. دشمن در هنگام نماز آنها را تیرباران کرد. سعید بدن خود را سپر قرار داد و به شهادت رسید.
عمر بن سعد دستور داد تا امام حسین علیهالسلام و همراهانش را محاصره کنند و آب را به روی آنان ببندند. سرانجام امام حسین علیهالسلام در روز عاشورا، ۱۰ محرم سال ۶۱ در کربلا شهید
شد و همهٔ خیمه‌های خانواده و یارانش رابه آتش کشیدند

بعد از حادثه کربلا

پس از شهادت یاران و خانواده امام حسین علیهالسلام در واقعه کربلا، عمر بن سعد دستور داد تا سرهای آنان را ببرند. پس از آن، سرها را بین قبایل قسمت نمود
تا آنان بدین وسیله به ابن زیاد نزدیک‌تر شوند. قبیله کنده به ریاست قیس بن اشعث کندی ۱۳ سر، قبیله هوازن به ریاست شمر بن ذی الجوشن ۱۲ سر، تمیم ۷ سر و بنی
اسد ۱۶ سر بر نیزه کردند و در مجموع با ۷۱ سر بریده وارد کوفه شدند.
هنگام طلوع آفتاب سرهای شهدا و کاروان اسیران از باب الساعات وارد مسجد اموی شد. آنگاه به دستور یزید، تمامی سرها تا ۳ روز بر دروازه‌های شهر و مسجد اموی
آویزان گردید. علی ابن الحسین پسر امام حسین علیهالسلام پس از چندی موافقت یزید را گرفت تا سرها را به بدن‌ها ملحق کند و سر امام حسین علیهالسلام و دیگر شهدا را به کربلا برد و به اجسادشان ملحق
کرد.
در عین حال چند سر را در باب الصغیر به خاک سپردند، که عبارت‌اند از: سرهای مطهر حضرات, ابوالفضل العباس علیهالسلام, علی اکبر علیهالسلام, و حبیب ابن مظاهر.

سوگواری بر امام حسین علیهالسلام

سوگواری محرم عزاداری‌ها و یادبودهایی است که به مناسبت شهادت امام حسین علیهالسلام و یارانش که در واقعه کربلا روی داد، انجام می‌شود. این نبرد در سال ۶۱ هجری قمری
در صحرای کربلا در عراق کنونی اتفاق افتاد. سوگواری برای امام حسین علیهالسلام مختص ماه محرم نمی‌شود و در دیگر روزهای سال نیز با توجه به فرهنگ و رسم هر منطقه انجام
می‌شود. سوگواری برای امام حسین علیهالسلام و دیگر یارانش از روز نخست محرم آغاز می‌شود و در ظهر عاشورا به اوج می‌رسد. در غروب و شامگاه عاشورا، این سوگواری تحت عنوان
مراسم شام غریبان ادامه پیدا می‌کند. در روز ۱۲ محرم نیز مراسمی با نام «سوم امام امام حسین علیهالسلام» انجام می‌شود. این نوع مراسم‌ها در روز ۱۶ محرم با نام «هفتم امام امام حسین علیهالسلام»
و ۲۰ صفر با نام «اربعین» ادامه پیدا می‌کند. مراسم سوگواری سومین امام شیعیان از دیدگاه شیعه اهمیت بسیاری دارد و انجام آن عبادت است. سوگواری محرم در جاهای
مختلف به صورت‌های گوناگون انجام می‌شود. علاوه بر شیعیان، این مراسم در میان غیر‌مسلمانان در ترینیداد و توباگو، جامائیکا، هند و ارمنی‌های ایران برگزار می‌شود.[ سوگواری محرم علاوه بر ابعاد مذهبی، ابعاد سیاسی و اجتماعی نیز دارد.
سوگواری برای شهدای کربلا در همان روزهای پس این واقعه انجام شد. در چهلم (اربعین) هنگامی که اسیران از شام بسوی مدینه درحرکت بودند راه خود را به سمت کربلا
تغییر دادند و هنگامی که بدان سرزمین رسیدند با جابر ابن عبدالله انصاری صحابی پیامبر و تعدادی از بنی هاشم مواجه شدند و در آنجا به سوگواری و نوحه سرایی پرداختند.
سوگواری در مدینه اولین بار به پیشگامی ام سلمه همسر پیامبر اسلام انجام شد.
در دوران امام پنجم شیعیان (که خود در کربلا حضور داشت) و امام ششم شیعیان که مصادف با دوران ضعف بنی امیه بود عزاداری بصورت مراسم سالانه رواج یافت.
سایر امامان شیعه نیز در برگزاری مراسم سالانه برای شهدای کربلا اهتمام داشتند. دراین دوران تعداد زیادی از شاعران شیعه نیز اشعاری در مراثی امام حسین علیهالسلام سرودند.
یکی ازمهمترین دوران عزاداری برای شهدای کربلا در قرن چهارم و مقارن با حکومت آل بویه‌است. در این دوران حکومت‌های شیعی همچون علویان طبرستان، زیدیان یمن،
حمدانیان در شمال عراق، فاطمیان در مصر و آل بویه در عراق و ایران به قدرت رسیدند. عموم مورخان به برگزاری عزاداری بصورت عمومی در کوچه خیابان در این دوران
اشاره کرده‌اند.
در این باره ابن جوزی می‌نویسد: «در سال ۳۵۲ (قمری) معزالدوله دیلمی دستور داد، مردم در روز عاشورا جمع شوند و اظهار حزن کنند; در این روز بازارها بسته شد و
خرید و فروش موقوف گردید; قصابان گوسفند ذبح نکردند، هریسه پزها هریسه (حلیم) نپختند، مردم آب ننوشیدند; در بازارها خیمه برپا کردند و به رسم عزاداری کرباس
آویختند; زنان به سرو روی خود می‌زدند و بر امام حسین علیهالسلام ندبه می‌کردند.»
حاکمان فاطمی مصر نیز با آنکه با آل بویه رقیب بودند از روش آنان در عزاداری پیروی کردند.تقی الدین مقریزی در این باره می‌نویسد که:
در زمان المعزلدین الله به سال ۳۶۳ (قمری) در کشور مصر تمام فاطمیین و شیعه در روز عاشورا در کنار مقبره ام کلثوم و سیده نفیسه اجتماع نموده و به عزاداری پرداختند
و مبلغ بی حساب برای اطعام و عزاداری و شربت مخارج نمودند و به سال ۳۹۶ (قمری) در مصر کلیه بازارها را تعطیل عمومی کردند و ابن مأمون در سال ۵۱۵ (قمری) از موقوفات
و صدقات کشور مصر روز عاشورا را تعطیل و روز توزیع صدقات قرار داد. و در عهد صدارت افضل بن بدرالدین در مسجد امام حسین علیهالسلام قاهره بوریاها فرش شد و افضل بدین سان در
قلب مردم را یافت.

لینک منبع<a/.

یک نفر این پست رو پسندیده!
Print Friendly
مهدی عزیززاده

درباره مهدی عزیززاده

بنام خداوند بخشنده مهربان ضمن عرض سلام و درود به خدمت بازدید کنندگان این جانب: مهدی عزیززاده خرمی هستم این جانب در روز شنبه مورخ 5 آبانماه سال 1363 هجری شمسی، 27 اکتبر سال 1984 میلادی و 2 صَفَر سال 1405 هجری قمری در استان مازندران شهرستان آمل متولد شدم. از همان ابتدای کودکی من نابینا به دنیا آمدم. دوران ابتدائی را در مدرسه استثنائی دین و دانش آمل به پایان رساندم. سپس مقاطع راهنمایی و متوسطه و پیشدانشگاهی را مثل خیلی از همنوعانم در مدارس عادی سپری کردم. این جانب در سال 81 در آموزشگاه شهید مدنی آمل همگام با گروهی از همنوعانم مهارتهای ICDL را زیر نظر خانم نائیجیان گذراندم. و در پایان آن دوره در امتحان مربوطه این جانب با نمره عملی 100 و نمره تئوری 99 به عنوان نفر اول انتخاب شدم. بعد از آن چون آن زمان من کامپیوتری نداشتم به مدت 5 سال از رایانه به اجبار فاصله داشتم. بعدها در سال 86 با تهیه کامپیوتر و تهیه بستههای آموزشی و راهنمایی دوستان خصوصاً دوست و یار با وفایم آقای عادل اکبری توانستم اکثر مهارتها را بیاموزم. در همینجا بر خود لازم میدانم در وهله اول از سرکار خانم نائیجیان که مهارتهای پایه و اساسی کامپیوتر را به بنده آموختند و در وهله بعد از جناب آقای عادل اکبری که با صبر و حوصله در راه یادگیری مهارتهای بیشتر کُمَکَم کردند و از هیچ کوششی دریغ نکردند و حتی هنوز هم من از محضرشان درس میگیرم صمیمانه و متواضعانه تشکر و قدردانی کنم. این جانب در سال 87 در خانه نور جانبازان آمل به مدت 3 ماه به تدریس کامپیوتر به جانبازان عزیز شهرمان اشتغال داشتم. همچنین در سال 89 در مدرسه استثنائی شهرمان به تدریس رایانه به دانش‌آموزان پرداختم. هماکنون نیز گاهاً جسته و گریخته به طور خصوصی به برخی از بچهها کامپیوتر میآموزم یا مشکلاتشان را در این حیطه برطرف میکنم. این جانب پس از اتمام دوره پیشدانشگاهی در سال 82 در آزمون ورودی دانشگاه شرکت نمودم. و با رتبه 47747 مجاز به انتخاب رشته شدم اما در انتخاب رشته پذیرفته نشدم. با این حال امیدم را از دست ندادم و مجدداً در سال 83 در آزمون شرکت کردم و با رتبه 23000 موفق به پذیرفته شدن در دانشگاه پیام نور شهرستان محمودآباد در رشته الهیات و معارف اسلامی با گرایش فقه و مبانی حقوق اسلامی شدم. و در سال 90 موفق به اخذ مدرک کارشناسی در رشته فوق گردیدم. من یک فرزند دختر به نام مریم دارم. که خیلی هم دوستش دارم! الآن که دارم اطلاعات بخش شناسنامه ام رو بروز میکنم مریم خانُمَم کلاس دوم دبستان رو تمام کرده و انشاالله در مهرماه امسال به کلاس سوم دبستان خواهد رفت. یک برادر نابینایی هم دارم اما متأسفانه خواهری ندارم البته خیلی دوست داشتم خواهر داشته باشم چون اعتقاد قلبی من این است که خواهر نعمتی بزرگ است چرا که میتوان در کنارش یا با حرفهایش یا با قربان صدقه رفتن برادرهایش یک تسکین دهنده روح و جان برایمان باشد. البته ما برادرها هم باید هوادار خواهرمان باشیم. میتوانید از دو راه ایمیل و تلفن همراه با من در ارتباط باشید البته من نیز مانند اکثر دوستان نابینا تلفن گویا دارم و با پیامک هم مشکلی ندارم البته کاربر اِسکایپ نیز هستم. از افتخارات معنوی من تشرف 15 مرتبه به مشهد مقدس و 4 مرتبه به حرم حضرت معصومه (سلامالله علیها) و همچنین سفر روحانی کربلای معلا میباشند. از غذاهای محبوبم ماکارونی و خوراک جگر البته جگر سیاه است. من آدم زیاد احساسی نیستم اما خیلی زود به اشخاص دلبسته شده و به آنها وابستگی عاطفی پیدا میکنم. به مباحث کامپیوتری و خصوصاً آموزشی در این حیطه علاقه دارم و تا آنجا که بتوانم پیگیری میکنم. این جانب مدت یک سال در گروه تواشیح سبحان عضویت داشتم و هماکنون مثل خیلی از همنوعانم در قرائت قرآن و خوانندگی دستی دارم. راههای ارتباط با من: ایمیل: m.azizzadeh.amol@gmail.com تلفن: 09114140583 آیدی اِسکایپ: mehdi.azizzadeh.2014 شاد باشید و سرفراز. آخرین بروز رسانی: شنبه- 29 خردادماه سال 1395, ساعت- 18:20دقیقه و 46ثانیه.
این نوشته در داستان, زندگینامه, مذهبی, مطالب تاریخی, معرفی ارسال و , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

4 پاسخ به “فرا رسیدن ماه محرم, بر عاشقان اباعبدالله الحسین علیهالسلام تسلیت باد”مقاله ای در باب محرم و قیام کربلا

  1. سلام آقای عزیززاده.
    منم فرا رسیدن ماه محرم رو خدمت همه تسلیت عرض میکنم.
    مرسی بابت پست مناسبتی.
    واقعا مقاله ی جامع و کاملی بود.

  2. سلام مهدی جان! مطلب جامع و کاملی بود. من هم به شما و هم به تمامی مسلمانان جهان تسلیت میگم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Question   Razz  Sad   Evil  Exclaim  Smile  Redface  Biggrin  Surprised  Eek   Confused   Cool  LOL   Mad   Twisted  Rolleyes   Wink  Idea  Arrow  Neutral  Cry   Mr. Green