بیایید معرفی یکی از ولایات زیبای افغانستان رو بخونید


- 963 بازدید

سلام دوستان خوب با حال سایت محبوب شب روشن.
من امروز برای شما عزیزان معرفی یکی از ولایات افغانستان رو آورده ام که البته آرزو دارم تا آخر بخونیدش و اگر مشکلی هم داشت ببخشید من خیلی سعی کردم و اصلاح نمودم اما باز هم شما عزیزان آنقدر جدی نگیرید.
خب تا مدیر پست بنده رو از نشر نینداخته است میرم سر اصل مطلب:
این مطلب معرفی ولایت زیبا و دور افتاده ای دایکندی میباشد.

دایکـندی یک ولایت نو تاسیس در مرکز افغـانسـتان و به هشت ناحیه جغرافیایی بـه نــام ولسوالی تقسیم شده است مـرکز آن شـهر نیلی است. دایکـندی از دو کـلمه چینایی گرفته شده است.
به معنی سر زمین وکندی به معنی دلیران, یعنی دایکندی ولایتی است دور افتاده ,محروم , بدون وسایل رفاهی و بدون همه چیز.
حتی مراکز ادارات ولایتی آن تمیر ندارد.
نیلی مرکز ولایت شامل یک بازار کوچک و چند قریه بزرگ است.
چند ساختمان در حال ساخت و ساز هنوز نتوانسته است شکل و شمایل یک شهر را به نیلی بدهد.
در اولین نگاه قلعه های متعدد در نیلی در ذهن آدم حوادث صد سال قبل را تداعی می کند.
در گذشته مردم مناطق مرکزی افغانستان از این نوع قلعه های برای دفاع از خود شان استفاده می کردند.
از سوی دیگر این, قلعه ها نمایانگر قدرت و امتیاز سیاسی و اقتصادی میزان منطقه به شمار میرفت.
این قلعه ها برج و باروهای بلند با تیر انداز های متعدد در برج ها و دیوار های خود سنگر مستحکمی میرفت.
دایکندی در مجموع یک منطقه خشک و کوهستانی است .
باغ های بتادام در میان برخی دره ها مانند تک خال زیبا چشم را می نوازد.
اقتـــــصــاد مردم بیشتر بر باغداری و دام داری اســـتوار اســت.
کــشاورزان ســنتی بــه هیــــــچ صورت کفایت نیازمـــندی های مردم را نمـی کند.
مردم درسال مجبور میشوند که مواد غذا ـیی را از خارج منطقه وارد کنند.

واحد های اداری:
دایکندی در مرکز افغانستان . یک ولایت نو تاسیس و دومین ولایت هـزاره نشــین است .
این ولایت در سال ۱۳۸۴ توسط حامد کرزی ریس جمهور منظور گردید و یک مرد حقوق دان, روز نامه نگار و دانشمند, آقای سرور دانش. به عنوان والی این ولایت منصوب شد.
دایکندی اکنون شامل هشت ولسوالی های اشترلی . سـنگ تخــت . خدیر و نیلی .مـــرکـــز ولایت . در واقع همان ولــسوالی بزرگ دایکنــدی سابق اند.
ولسوالی های الــــقـان و امـــــیر در ولسوالی شهرستان سابق اند. گیزاب و کجران هم به ولایت دایکندی پیوسته اند و لـسوالـی کیتی قسمت از ولسوالی سابق است .
همه این مناطق . پیش از این .جز ولایت ارزگان بودند.
دایکندی و شهرستان سابق از بزرگترین ولسوالی های افغانستان بودند.
اما ازهرگونه خـدمـات رفاهی . اقتصادی و اجتماعی محروم بودند.
در چند سال اخیر از سوی رهبران هزاره بردولت کابل همواره فشار وارد میشد تا بر واحد های اداری هزاره جات تجــدید نـظر صورت گیرد.
آنها تقسیمات واحـد های اداری ۱۳۴۳ را غیر عادلانه میدانستند.
مطابـق ایــن تقسیمات هزاره جات به صورت ولـــسوالی های بزرگ . وولایـت هـای همـجوار. کــه مراکز پــشـتـون نشـــین تاجک نشین قرار داشتند. تقسیم شد در واقع هزاره ها دراین ولایت ها .به استشنای بوده.

دایکندی
بامیان .به اقلیت محروم و دور از مرکز تبدیل شدند. به همین دلیل هزاره ها می خواستند دارای چند ولایت شوند که مرکز آن ها در بین خودشان باشد. تاسیس ولایت دایکندی تا حدی هزاره ها راراـضی کرد. از سوی دیـــــــگر کـــرزی هم درانتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۳ از آن به نفع خودش استفاده کرد.
در ادارت ولایت دایکندی اکثرآ افراد غیر متخصص و کم سواد مصروف کار اند. آن ها اکثرآ در زمـــینه هــــای کــــــاری شان آموزش های لازم را ندیده اند. طوری که یک مامور معارف به من گفت کمتر ازیک در صد معلمان ولایت دایکندی دارای مدرک فراغت از مکتب هستند. بقـــیه همــــه بی مدرک و الجبر اند. این موضوعی اســـت که بر روند کند توسعه و باز ساز ی به شدت تاثیر می گذارد.
نفوس. نژادی و مذهب تا هنوز سر شماری دقیق در افغانستان به عمل نیامده است . بنابر این آمار نــفوس دایکندی هم معلوم نیست . تخمــــین زده می شود که نفوس این ولایت پیش از ۵۰۰۰۰۰ نفر باشد.
در دایکنـــدی هزاره ها دارای اکثریت قاطـــع اند. ولسوالی های اشتری .سنگ تخت.خــــدیر.شهرستان. میر امور.کیــــتی و نیلی دارای نفوس صد درصد هزاراند. درولسوالی های کجران وگیزاب اقلیت پشـــتون حــضور دارند این اقوام باهم به خوبی و آرامی زندگی میکنند .
روابط بسیار و همسایگی بی دغـــدغـــه اقوام گوناگون بار دیــگر ثابـــت می کند که تنش های سیاسی و اختلافات را همواره سیاست مدران به وجود می آورند و نه مردم.
در دایکندی مثل اکثر جاهای افغــانستان . هزاره های پیرومذهب شیعه جعفری هســــــتند وپشـــتون ها از مـــذهب حـــنفی پیروی می کنند مذهب در زندگی مردم دایکندی نقش بر جسته یی دارد. اعتقاد مردم به اصول دین وشعایر مذهبی همیشه ثابت و محکم است. در هر جا وهرزمانی می توانید آثار مذهب را مشـــاهده کـــنید .
مســـاجد و حـــسینه ها در هر روســـتایی مرکــز تجمع مردم هـــستند. پــنج وقــت نمــاز مردم در هر شــب و روز بر پا مـیگردد. مردم در هر لحظه و در هر جایی یادی از خدا. پشتوایان دین و مـــذهب و اساســات دین و مذهـب می کنند.
این ها عناصری هستند که در زندگی مــردم ریشـــه های عمیق و خشک نشدنی دوانیده اند.

۲وضعیت جغرافیایی:
دایکندی در غرب هزاره جات موقعیت دارد و با ولایت های بامیان در شمــــال شــــــرق. مــــــیدان و غزنی درشرق و جنوب شرق. با ارزگان در جنوب . با هیلمند در جنوب غرب وغور در شمال سرحد مشترک دارد.
روســتاهای دایکندی کوهســـتانی و اکـــثرآ دشوار گذر می باشد. دره هـــای تنـــگ با رود های کم آب . ســنگ ها وصــخره هـای فــراوانــی را در آغــوش گرفــــته اند. بـــسیاری از دره هــای دایکنـــــدی از شــمال به جـــــنوب غـرب امتداد یافته اند و آب های آن ها هم به رود خانه هیلمند می ریزد.

۳ تاریـخ دایکـندی
دایکندی در گذشته ها دایکــندی در گذشته یک واحد اداری به نــام ولســوالی دایکندی تحت اداره ولایــت ارزگان بود. مطابق تقسیمات اداری سال ۱۳۴۳ پیـــــش از آن دایکنـــــدی جزو حکومـــت کلان دایزنگی بود که مرکز آن ابتدا در شکار آباد شهرستان بود و سپس به خوردک تخته و پنجاب انتقال کرد. از زمـــان عبـــدالرحمن خان به بعد چــــنین بوده است . اما پــــیش از آن تقسیمات اداری خاصی وجود نداشت. پیش از جنگ هــای عبدالرحـــمن با هزاره ها- کــه ارزگان حیثــیت پایـــتخت غـــــیر رسمی هــــزاره جات را داشت- دایکندی به آن ملـحق بود. قـلــعه های بــاشکوه نــــیلی. گـــیزاب و کـــجران مـــیراث معماری آن دوره هستند مـــیران وفـــیودالان هزاره از آن ها به عنوان سنــــگر ومرکـــز قـــدرت شــان اســتــفاده می کــردند. برج بارو های بلند.
دروازه های مستــحکم وساخــتمان ویژه قــلعه های قدیمـــی بیان تاریخ چند صد ساله دایکندی وارزگان هـــــستند.
در گذشته های دور دایکندی یکی ازدای های هزاره جا ت بود. یعـــنی یکی از ســـتون های اصلی قدرت و عظـت تاریخی هزاره ها به شمار می آمد. ازعصر تیموری به بعد دایکندی در نظــام فیـــودالی هـــزاره جا ت اهمیــــت خاصی داشته است. برخی از سران هزاه قسمت های عــمده هزاره جــات جنوب غــربی را از این جــا اداره می کـــرده اند.
در زمان غزنوی ها و غوری ها نامی از دایکندی به صــورت مــنطقه یی واحــد نــــیامده است. اما در برخی از مناطق آثار برجسته یی وجود دارند که بیانگر قدمت تاریخی دایکندی میباشد. شــار مرغــک در منطــقه بغل کنــدو یک نمونه برجسته از تاریخ کهن دایکندی است. این منطقه شهرکی بوده است یا یــک دروازه اصـــلی ورودی که قســــمتی از راهرو آن سرپوشیده بوده است. دیوار های این شهرک تا هنوز به کــلی ویران نشده است . تاریخ دقـــیق ایجــاد وویــرانی آن روشن نیست.

دایکـندی در زمان جـنـگ
دایکندی آغاز گر جهاد در هزاره جات بوده است . در سال ۱۳۵۸ مردم دایکــندی اداره مرکز و هــــمه ساحــات ولســـوالی دایکندی را به دست گرفتند وپس از آن ها با همکاری مردم محل ولسوالی های دایکندی . شــــهرستان . لعــل .پنـــجاب بسیاری مناطق دیگر را از اداره دولت دموکراتیک خلق خارج کردند. در چند سال نخست جـهاد اوضاع دایکـــــندی خوب بود. مردم گمان می کردند که از شر ماموران دولت نجات یافته اند و احــساس راحتی می کردند” اما جــــنگ های داخلی خیلی زود سراسر دایکندی را فرا گرفت. ده سال جنگ بین گروه های جــهادی ادامه یافت وخــــون ریــزی.
قساوت. چپاول. مصادره دارایی های مردم ونا امنی مردم آن جا را بیچاره ودر مانده ساخت. بیشـــترین تعـــدادآوارگان مناطق مرکزی در خارج ازکشور را آوارگان دایکندی تشکیل می دهند. در آن زمان در دایکندی مســافرت .
مانند مناطق دیگر هزاره جات دشوار بود. بدون نامه مجاهدین – که آن را ” خط را هداری ” می خواندند و مانند گذر نامه از آن استفاده می شد- مسافرت از یک منطقه به منطقه دیگر درد سر آفرین بود وجرم پندشته می شد.
در سال ۱۳۶۸ فرماندهان عمده مجاهدین دایکندی. مانند صادقی نیلی. نا طفی شفایی وغیره در تاسیـــس حــزب وحـــدت اسلامی. به رهبری عبدالعلی مزاری. در بامیان اشتراک کردند. پس از ادغام گروه های قبلی امنـــیت نسبی در دایکندی برقرارگردید. با وجود رفع بسیاری از اختلافات. هنوز به آن هایی که از منطــقه تبعید شده بودند اجــازه داده نشد که به خانه های شان برگردند.
در سال های ۱۳۷۳-۱۳۷۷٫ پس از بروز اختلافات وشگاف میان رهبران حزب وحــدت اســلامی . فرماندهان قـــدرت مند محلی هر کدام حکومتی برای خود داشتند” از مردم مالیه میگرفتند. دعاوی رافیــصله می کردند” هر که رامی خواستند. نابود می کردند. هر که را می خواستند. قدرت دادند. اکثرآ آن هاباهم درگیر می شدند.
در سال ۱۳۷۷ دایکندی به دست طالبان سقوط کرد. آن ها هم فرماندهان سابق را کما فی السابق بر سر قدرت نگهداشت. در سال ۱۳۸۰ که دولت آقای کرزی در کابل قدرت را به دست گرفت . فرماندهان جهادی برای بقــای خویش دست به رسمیت بخشیدن نیروهای مسلح شان در قالب دولت کابل زدند. اما برنامه خلع سلاح گروه های مسلح به همکاری سازمان ملل متحد و قوای خارجی . نیرو های آن ها را ظـاهرآ خلع سلاح کرد وبه حضور سازمان یافتـــهء آن ها در میان مردم پایان داد.

دایکندی در حال حاضر.
دایکندی در سال ۱۳۸۳ رسما توسط رییس جمهور کرزی گسایش یافت وبه عــنوان یک ولایت مــــستقل در کنار ســــــایرولایت کشور قرار گرفت. در تشکیل ساحه جغرافیایی آن ولسوالی های شهرستان . دایکندی . گیزاب . کجران برخی از مناطق دیگر ارزگان سابق شامل شدند. مــرکز آن در منطقه نیلی قرار گرفـــت و هشت ولسوالی به آن منـــضم گردیدند: میر امور . شهرستان . اشترلی . خدیر . سنگ تخت کجران .گیزاب و کینی.
مردم از گشایش ولایت جدید استقبال گر میکردند. آقای کرزی . رییس جـمهور . در میان مردم . در نیــــلی سخنــــرانی کرد وبه مردم وعده توسعه و عمران را داد. از حکومت مردم و امنیت سخن گـــفت . برای بسیاری ها هواید بود کـــــه اواز گشایش آن در انتخابات استفاده می کند. ولی برخی از رهبران احزاب سیاسی تاسیس ولایت دایکندی را به خود نسبت دادند. به هر حال تاسیس ولایت دایکندی را نه تنها مردم دایکندی بلکه تمام هزاره ها نشانه یی از خروج از انزوا و آغاز حسن نیت دولت کرزی دانستند.
اما دایکندی چگونه از زیر آوار ویرانه ها و مصیبت ها سر برآورد؟ دایکندی تنها مستحق تشکیل ولایت شد ومانند آب سردی برای یک مسافر سر گردان در بیابان بود. ولی بسیار زود کشمکش ها میان گروه های سابق برسر تصاحب پست های اداری آن ولایت آغاز شد و دولت هم نتوانست خود را این رقابت ها کنار کشد. بازسازی و توسعه هم خیلی زود تحت الشعاع بازی های سیاسی قرار گرفت.
کرسی ولایت به جناح آقای خلیلی داده شد” فرماندهی پولیس به جناح آقای اکبری وآقای کاظمی تعلق گـــرفت . کرســی های اداری دیگر وولسوالی ها هم به همین ترتیب تقسیم شدند. یک تعداد کمی هم خارج از این جناح بندی ها شامل
اداره ولایت دایکندی شدند.
۴ وضعیت اجتماعی وسیاسی.
در دایکندی حضور احزاب سیاسی خیلی پر رنگ است – از هر جهت حساسیت سیــاسی هم به همین پـــیمانه . دراولین نگاه هر تازه واردی متوجه جهت گیری های سیاسی می شود. سالیان پیهم در این جا جنگ های گروهی جریان داشته است . تنش های طبقاتی و فکری در این ولایت بیش از هر جای دیگر هزاره جات داغ تر بوده است . حتی دراین او اخر حساسیت های سمتی هم بر همه این تنش ها افزوده شده است . شهرستانی ها با تعداد قابل توجه تحصیل کرده های شان شمار چشم گیری از کرسی های اداری را از آن خود کرده اند و نیلی گی ها ودیگران آن به تناسب نفوس شان نتوانسته اند در برابر آن ها رقابت کنند . بنابر این مساله بهانه خوبی برای عده یی اســـــت کــــــــه ازآن به نفع خود استفاده کرده و آن را تشدید بخشند.

مسایل و احزاب سیاسی.
در دایکندی تقریبآ همه احزاب شیعی نفوذ و حضور دارند. گروه های جهادی شورای اتفاق اسلامی (در آغاجهاد) . سازمان نصر. سپاه پاسداران جهاد اسلامی و حرکت اسلامی . احزاب عمده یی بودند که در زمان جهاد برسراسر دایکندی تسلط داشتند. آن ها کمتر باهم آشتی . تقریبآ می تـــوان گــــــــفت آن ها ازسال ۱۳۵۹تا ۱۳۶۸با هم پیوسته درحال جنگ بودند. پس از آن هم .به ویژه در سال ها ۱۳۷۰٫ در گیــری های پراگنده . حاکــمیت گروه های مسلح وتنش های گوناگون آرامش را از مردم منطقه گرفته بود.
در زمان طالبان اگر چه امنیت نسبی بر قرار بود ولی کابوس وحشتناک طالبان هر گونه امنیت روانی رااز مردم گرفته بود. طالبان هم فرماندهان سابق را برسر قدرت نگهداشت . در واقع توسط آن ها اعمال نفوذ و قدرت کردند.
ازسال ۱۳۸۰٫ پس از حاکمیت دولت آقای کرزی . جناح بندی ها و انقطاب از سر گرفتــه شد. حتی بر تـــعداد احــزاب افزوده شد. گروه های جدید زیر عنوان های دموکرات و میانه رو در میان مردم نفوذ یافتند. به این صورت در دایکندی دو قطب گروه های جهادی و غیر جهادی به میان آمد. اما تا اکنون بر همگان روشن بوده که موازنه به هیچ صورت میان این دو قطب وجود نداشته است.
احزاب فعلی در دایکندی عبارت است از : حزب وحدت اسلامی . به رهبری آقای خلیلی . حزب وحـدت اســلامی مردم افغانستان . به رهبری آقای محقق. حزب وحدت اسلامی ملی . به رهبــری آقــــای اکبری . حزب اقتدار ملی .به رهبری آقای کاظمی . حزب حرکت اسلامی مردم . به رهبری آقای انوری . حزب کار و توسعه به رهبری آقای امید. بزرخی از این گروه ها در منطقه دفتر دارند و برخی بدون این که دفتر داشته باشند با طرفداران شان ارتباط دارند.
بیشترین فعالیت های سیاسی این گروه ها در انتخابات ریاست جمهوری وبه ویژه در انتخابات شورای ملی وشورای ولایتی دیده شد. آن ها بیشترین رای را هم از آن خود کردند.
به همین ترتیب حضور گروه های یادشده در ادارات ولایتی هم گسترده است . شاید بتوان گفت ۹۰ در صد کرسی ها به همین گروه های سیاسی اختصاص یافته است . اگر چه بسیاری از کارمندان ولایت ظاهرآ وابسته گی حزبی و
سیاسی شان را انکار می کنند .
روابط و ترکیب اجتماعی .
روابط اجتماعی در سه دهه گذشته در دایکندی بیش از هر زمان دیگر پیچیده تر شده است . دراین جا قبیله های زیادی وجود دارند نام های قبیله های موجود دردایکندی از حوصله این نوشته بیرون است . افزون بر قبیله ها در این جا ترکیبات دیگری هم وجود دارد که مبنای محکمی ندارد . در دایکندی چند قوم سکونت دارد. اما اکثریت آنها هزاره هستند . در گیزاب و کجران قسمتی از جمعیت را پشتون ها تشکیل داده اند. روابط هزاره ها با همسایه های پشتون شان خوب است. اگر چه دراین دو سه دهه اخیر گرایش های سیاسی بر روابط همسایگی آن ها سایه افگنده است.
مرز بندی های قبیله یی در کل در دایکندی چندان محسونیست. اما تنش های سیاسی در زمان جنگ به صورت سازمان یافته یی به اختلافات طبقاتی و قبیله دامن زد . مهاجرت های اجباری و انتقام گیری های فجیع در برخی از موارد قابل یاد آوری است. در این چند سال اخیر این تنش ها شیوه های گوناگون به خود گرفت و موضوع آن حتی به کابل هم کشانده شد.
در زمان جنگ های داخلی کشتار های زیاد در منطقه رخ داد و دارایی های عده یی مصادره گردیدند. در عین زمان مهاجرت های اجباری هم به وقوع پیوست . اکنون این موضوعات از مسایل عمده و پیچیده یی است که در ادارات
عدلی. قضایی وحقوقی دایکندی در حــال بررسی اند. ولی بسیاری ها پرونده هــای مربوط به این مسایل را مــنابع پردر آمد فساد اداری در آن ولایت می پندارند.
آزادی های اجتماعی در ولسوالی های شرقی وشمال دایکندی نسبت به مناطق جنوب غربی و حتی از مناطق همجوار مانند لعل. پنجاب . ورس و بهسود بیشتر است . دختر ها یه را حتی می توانند به مکتب بروند وزنان درخیلی از کار ها دوشادوش مردان سهم می گیرند. حتی دختران شهرستانی اکنون در دانشگاه های کابل ودانشگاه های مشابه می توانند بدون مانعی آموزش ببینند. در سراسر دایکندی مکتب های دختران و پسرانه فعال اند. در مورد متعدد آن جا که دولت نتوا ننسته مکتب ایجاد کند خود مردم تصمیم به تاسیس مکتب هایی گرفته اند که در آن ها دختران و پسران باهم درس می خوانند.

امنــیــت.
در مجموع . به استثنای ولسوالی گیزاب . ولایت دایکندی دارای امنیت خوب است. در گیزاب طالبان مسلط اند و از خود تشکیلات دارند: ولسوال . فرمانده پولیس . قاضی و همان قانون طالبی . گفته می شود که آن ها در آن جا اردو
گاهای آموزش تروریست ها را برپا کرده اند.ولی تاهنوز . غیر از این که بر خود گیزاب حکومت می کنند. مشکلی از ناحیه آن ها در ولایت دایکندی به صورت جدی به وجود نیامده است. مردم دایکندی می گویند دلیل آن این است که در گیزاب طالبان محلی اند وآن ها نمی خواند یا نمی توانند با همسایگان شـان روابط بدی داشـــته باشــنــد وبهتروریست های خارجی هم اجازه اجرای عملیات های تروریستی را از منطقه شان نمی دهند.
برنامه خلع سلاح گروه های مسلح غیر مسول . ادیاگ . تا هنوز در آن جا به صورت درست وکامل تطبیق نشده است. گفته می شود افراد فرماندهان سابق هنوز هم مسلح هستند. حتی برخی از آن ها متهم به ارتباط داشتن با طلبان هستند.

.۵ وضعیت اقتصادی.
زراعت
خشکسالی در هفت سال گذشته زراعت دایکندی را تقریبآ به نصف تقلیل داده است . در دایکندی منابع آب خیلی محدود اند. از رودخانه ها کمتر استفاده صورت می گیرد . به ویژه در نیلی و شهرستان کاریز و چشمه سار ها منابع
مهم آبیاری شمرده می شوند. در خشک سالی های چند سال گذشته گذشته آب آن ها به میزان بسیار زیادی کم گردند.
معمولآ در دایکندی گندم. جواری و جو کشت می شوند. از میوه جات . بادام یک قلم عمده را تشکیل می دهد.دربسیاری جاها آن ولایت بادام حاصل خوبی می دهد. کشاورزان دایکندی بادام شان را به شهر های عمده کشور مانند کابل و غزنی انتقال داده می فروشند. بادام دایکندی از کیفیت خوبی بر خوردار است” به همین دلیل بازار خوبی هم دارد . میوه جات دیگر مانند توت .زرد آلو . چهار مغز . سیب وغیره هم در باغ های دایکندی دیده می شوند.
در اکثرمناطق دایکندی کشت للمی کمتر به چشم می خورد. مردم بیشتر روی قطعات کوچک آبی کشت می کنند.
چند درخت میوه هم در آن می نشانند. پرورش درختان غیر مثمر در اشترلی . خدیر وسنگ تخت بیشتر معمول است.
در کل زراعت دایکندی نیازمندی های مردم را کفایت نمی کند. کشاورزای در آن جا ضرورت به توسعه و توجه دارد. کانال های آبیاری ساخته شوند تا از آب های رود خانه ها استفاده بهینه صورت گیرد و همچنین تعویض تخم های کهنه و بی حاصل موجود با تخم های اصلاح شده برای بهبود حاصلات زراعتی کمک می کند. تقویت باغداری . به ویژه باغ های بادام . به اقتصاد مردم دایکندی کمک قابل توجه می کند.

تـجــارت
تجارت در دایکندی به مفهوم امروزی وجود ندارد. دکان های نیلی مانند اکثر مناطق هزاره جات به غرفه های بقالی می مانند. دکاندران بازار های دایکندی اموال مورد ضرورت مردم را ز شهر های کابل وغزنی توسط موتر هایکاماز روسی وارد می کنند. اکثریت عمده کالا های موجود در بازار های آن جا کالا های چینی . پاکستانی و ایرانی هستند.
دکانداران از داخل منطقه صرف چند قلم محدود مانند بادام .چهار مغز وغیره را به شهر ها صادر می کنند . ولی درعوض کالا های مصرفی بیشتر را وارد می کنند. چون مصرف کننده گان در آمدی ندارد. چیزی را تولید نمی توانند و همواره اقتصاد نا چیز شان وابسته به کالا های بی کیفیت خارجی است.
. باز سازی . توسعه و چالش ها چنان که گفته شد. در ادارات ولایتی دایکندی افراد کار شناس و متخصص کمتر استخدام شده اند. بنابر آن. به همان پیمانه محدود ظرفیت . توقع توسعه وبازسازی هم در مناطق دایکندی بسیار کم است . این خود یکی از چالش های عمده برسر راه توسعه است.
از سوی دیگر دولت هم توجه لازم را ندارد . چند سازمان داخلی و خارجی که در نیلی و چند ولسوالی دایکندی کارمی کنند هم کار های محسوسی انجام نداده اند. دوری و خرابی راه های دایکندی هم دیلیل دیگری برای پیشرفت کند آن ولایت است.
در کل . شاخص های عمده توسعه بازسازی در روستاها. آموزش و پروریش . آب آشامیدنی صحی. ها کشاورزی خوب . دست رسی به مراکز در مانی. رشد اقتصادی وغیره اند که در دایکندی نمی توان یافت.

جــاده هـــا.
در دایکندی جاده ها بیشتر در زمان جنگ توسط مردم از مرکز ولسوالی ها و بازار ها به سوی روستا ها کشیده شده اند. در سال های اخیر موسسه های داخلی و خارجی در این زمینه کار کرده اند.
در این ولایت راه درستی وجود ندارد . عمومآ راه ها خامه اند. حتی یک متر جاده اسفلت شده هم در این ولایت به چشم دیده نمی شود! اما زحمت های بی پایان مردم اکثریت روستا ها را باهم وصل نموده است .
در دایکندی اگر چه رود های زیادی وجودندارد با آن هم در اکثر جاده ها نیاز به ساختن پل وجود دارد. اما در آن ولایت پل و پلچک زیادی دیده نمی شود.
خسته کننده ترین جاده ها در کشور شاید در دایکندی باشدو موتر شما هر لحظه مجبور میشود از سرعتش بکاهد تا از فراز سنگی یا جری . جویی ویا رودی بگذرد . بسیاری جاها پستی و بلندی بیش از حد یک تایر شما را در هوا نگه می دارد!آن گاه با سه تایر که نمی شود راه رفت ! گاه موتر شما به قعر دره می رود و زمانی هم بر فراز کوه های بلندی بالا می شود . شاید گاهی حتی ساعات متوالی را در پیمایش کوتل ها سپری کنید.

ارتـبـاطــات
اگر در دایکندی از یک فرد عادی بپرسید: ارتباطات چه است ؟ شاید جوانی ندهد. آن جا تا همین سال پیش ازتلفن و ارتباطات فاصله زیادی داشت . در سال ۱۳۸۵ یک آنتن تلفن در مرکز نیلی نصب گردید. این آنتن به گفته آقای ابراهیم ناصری . رییس مخابرات دایکندی . قدرت تنظیم اداره دو هزار شمار تلفن را دارد. ولی در واقع تا هنوزبیش از هزار شماره تلفن توزیع نشده است.
تلفن هایی که توزیع شده اند. صرف در نیلی قابل استفاده میباشد. این تلفن های دیجتال توسط شرکت مخابراتی افغان تلکم توزیع شده اند. در مراکز چند ولسوالی هم چند شمار ه تلفن برای ادارات ولسوالی ها و افراد توزیع شده اند. در دایکندی تلفن همراه هنوز وجود ندارد.
در مراکزی که تلفن های افغان تلکم فعالیت می کنند خدمات محدود انترنتی هم فراهم شده ولی مردم از آن ها استفاده نمی تونند.
خدمات پستی به سطح خیلی محدود برای ادرات دولتی وجود داردو پستچی های بخش پست ریاست مخابراتی هرپانزده روز یکبار به ولسوالی ها و برعکس نامه های مقامات ماموران دولتی را می برند.

.۶ وضعیت فرهنگ . آموزش و پروریش:
مطبوعات و رسانه ها
در دایکندی یک رادیو محلی که به ریاست اطلاعات و فرهنگ وابسته است فعالیت محدود در سطح نیلی – مرکز این ولایت – دارد قرار است تلویزیون ملی این ولایت هم بزودی به فعالیت آغاز کند.
مطبوعات چایی در این ولایت تا هنوز فعال نشده است . در کل اکثریت قاطع مردم دایکندی به رسانه ها دسترسی ندارد.

آموزش و پرورش .
آموزش و پرورش در این ولایت در حالت بسیار تاسفبار قرار دارد . پیش از سقوط طالبان . به جز ولسوالی شهرستان د ر هیچ منطقه حتی یک دایکندی لیسه (دبیرستان ) فعال نبود.
در سال های انقلاب چند مکتب در شهرستان فعال شد وعده ای از کودکان در آن ها راه یافتند. شماری از آن ها بعد ها از دانشگاه های مختلف کشور فارغ التحصیل شدند.
پس از روی کار آمدن حاکمیت جدید در کشور با وجود تاسیس ده ها مکتب جدید در این ولایت باز هم مشکلات مردم ازاین ناحیه حل نشد. هم اکنون ده ها منطقه بزرگ این ولایت مدرسه ندارد. برخی دیگر از روستاها به ابتکار و سرمایه نا چیز خود دست به تاسیس مکتب زده اند .در حال حاضر بیش از صد مکتب توسط مردم ایجاد شده وخود آن به معلمان معاش می دهند و امکانات اندکی را در این مدارس فراهم کرده اند.
وزارت آموزش و پروریش تا اکنون نتوانسته است که نیازمندی های اولیه مدارس دایکندی . مانند ساختمان . میز چوکی و کتاب های در سی را آماده کند.
آمار زیر که از یک نماینده وزارت معارف افغانستان دریافت شده است. سطح پیشرفت مکم آموزش و پروریش دراین ولایت رابه خوبی نشان می دهد.

با تشکر از این که بنده رو تا آخر پست همراهی کردید و این پست رو خوندید. باز هم منتظر نظرات نیک شما خواهم بود.

یک نفر این پست رو پسندیده!

Print Friendly, PDF & Email



  • درباره محمد هادی

    سلام دوستان خوبم. این هم زندگینامه ای این جانب: نام من محمد هادی و نام خانوادگی من احمدی میباشد. من 24 سال عمر دارم و از کشور افغانستان در این سایت محبوب پست میذارم. بنده خیلی وقت هست که از سایت شبروشن و بعضی از سایت های دیگر نابینایی که در ایران فعال هستند بازدید میکنم, اما تنها این یکی دو هفته میشود که در این سایت پست میذارم و هدفم از پست گذاشتن و عضو شدن در سایت هم این بود که بیشتر با شما دوستان خب و با صفا در ارتباط باشم. در باره ای تحصیلاتم خدمت با سعادت شما عزیزان عرض شود که من اگر خدا بخاد امسال از مدرسه یعنی از کلاس دوازدهم فارغ میشوم و برای قبولی در دانشگاه امتحان میدهم. من دو برادر و یک خواهر دارم که خدا رو شکر آنان سالم هستند و تنها من نابینا هستم و دلیلش هم جنگ های چند سال قبل میباشد, من به مدت ده سال در مدرسه ای که ویژه ای نابینایان بود درس خوندم و سه سال هم میشود که در مدارس فراگیر با بچه های بینا مصروف درس خواندن هستم. ایمیل آدرس من هست: hadielham6@gmail.com و آی دی اسکایپم هم هست: hadi.elham2
    این نوشته در حرفای خودمونی, دسته‌بندی نشده, طبیعت و جغرافیا, علمی, معرفی ارسال و , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

    9 پاسخ به بیایید معرفی یکی از ولایات زیبای افغانستان رو بخونید

    1. سلام آقا محمدهادی. دستتون درد نکنه.
      مطلب جالبی بود.
      اولم.

    2. سلام داداش! مرسی مطلب جالبی بود دستت طلا

    3. امیر مهدی می‌گوید:

      سلام دادا آلی بود پستت دستت طلا.
      راستی درباره ی من رو فعال کن ببینیم چند سالته از کجا میایی.

    4. امیر رضا رمضانی می‌گوید:

      سلام
      جالب بود, ولی ای کاش امکانات به همه جا برسه و همه بتونن از تمامی امکانات استفاده کنن
      مرسی

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    Question   Razz  Sad   Evil  Exclaim  Smile  Redface  Biggrin  Surprised  Eek   Confused   Cool  LOL   Mad   Twisted  Rolleyes   Wink  Idea  Arrow  Neutral  Cry   Mr. Green