دو خبر در قالب یک پست (باگ خون ریزی قلبی)


- 619 بازدید

با سلام خدمت همه یه دوستان شب روشنی عزیز امروز دو خبر واستون در مورد باگ خون ریزی قلبی در وب آوردم حالا شما میگین اولیش رو بگم یا دومی ها

چی اولی نه دومی بابا اولیش رو میگم خوب پس شما را به مشروح خبر ها دعوت میکنم

بانک ها در معرض باگ خون ریزی قلبی

یک کارشناس در رابطه با رخنه جدیدی که در سیستم کدنگاری Open SSL پیدا شده گفت: درحال حاضر بسیاری از بانک های ما از این سیستم کدنگاری استفاده می کنند و درمعرض

خطر بزرگی قرار گرفته اند، البته روز گذشته برای رخنه “خونریزی قلبی” یک به روزرسانی منتشر شد که تا حد بسیاری جلوی نفوذ هکرها را می گیرد و تعدادی از بانک

ایرانی نیز این به روزرسانی را انجام دادند.

پویان افضلی در گفت وگو با خبرنگار فناوری اطلاعات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) اظهار کرد: SSL یک شیوه کدنگاری بین کاربر و سایت پذیرنده است که با اعمال

الگوریتم هایی خاص باعث می شود هکر نتواند به این اطلاعات مهم دسترسی داشته باشد. Open SSL نیز یکی از شاخه های این شیوه کدنگاری محسوب می شود که بسیاری از

سایت های ایرانی از جمله بانک ها از آن استفاده می کنند.

وی درباره اینکه این رخنه چه اطلاعاتی را در اختیار هکرها قرار می دهد گفت: هکر با استفاده از این باگ می تواند تمامی اطلاعات کد شده اعم از کد کارت بانکی،

رمز اصلی کارت، روز دوم و تاریخ انقضا را مشاهده کند، درحقیقت این رخنه وضعیت بسیار خطرناکی را بوجود آورده که باید سریعا با نصب بسته امنیتی ارائه شده در اینترنت

آن را برطرف کرد. اگرچه هفت یا هشت بانک تا به این لحظه این بسته امنیتی را اعمال کردند اما برخی از بانک ها و سایر سازمان ها از این موضوع بی خبرند.

این کارشناس مسائل امنیتی افزود: تنها بانک ها نیستند که در معرض خطر قرار گرفته اند، بلکه سازمان های دولتی بسیاری داریم که اطلاعات مهمی را در خود جای داده

اند و از این سیستم کدنگاری استفاده می کنند. باید به سرعت بسته امنیتی مورد نظر را اعمال کرد تا اطلاعات به دست افراد سودجو نیفتد.

افضلی درباره اینکه معمولا سازمان ها و بانک های ایرانی به دلیل تحریم ها مجبورند مجوز SSL خود را از شرکت های دست سوم بگیرند و درصورت ایجاد مشکل، آیا این

شرکت ها پاسخگو هستند یا خیر، گفت: به دلیل اعمال تحریم ها معمولا این مجوز از سمت شرکت های دست سوم ترکی به شرکت های ایرانی داده می شود، حال باید دید که شرکت

ترک مورد نظر تعهدی در رابطه با ایجاد مشکل داده است یا نه، معمولا بسیاری از این شرکت ها چنین تعهدی را نداده اند اما بعضی از آن ها نیز متقبل شده اند در صورت

ایجاد مشکل هزینه ای را به عنوان خسارت پرداخت کنند

و اما خبر دوم

آیا اوباما از باگ خونریزی قلبی خبر داشته است؟
block quote
آژانس امنیت ملی آمریکا، NSA پس از کشف حفره امنیتی “هارت بلید” و افشاگری درباره اطلاع پیشینی این سازمان از آن٬ در مخمصه جدیدی گرفتار شده.

آیا دولت آمریکا موافق “مهندسی آسیب پذیری های آنلاین” توسط سازمان های جاسوسی است؟

به گزارش افتانا (پایگاه خبری امنیت فناوری اطلاعات)، با افشاگری های صورت گرفته درباره سوءاستفاده آژانس امنیت ملی آمریکا (NSA) از حفره های امنیتی و خودداری
از اطلاع رسانی درباره آنها برای کمک به رفع این آسیب پذیری های اینترنتی٬ بحث درباره اقدامات این سازمان عظیم جاسوسی بار دیگر در آمریکا بالا گرفته است.

به گزارش نیویورک تایمز٬ باراک اوباما٬ رئیس جمهور آمریکا در پی افشاگری های ادوارد اسنودن از NSA خواسته بود که در صورت کشف حفره های عظیم و خطرناک در امنیت
اینترنت٬ این سازمان “باید در اکثر شرایط” از آنها پرده برداری کند تا به فرآیند رفع این آسیب پذیری ها کمک کند٬ نه این که کشف این حفره ها را مسکوت بگذارد
تا در جاسوسی سایبری یا حملات سایبری علیه دیگران از آنها بهره ببرد.

اما آنچه در دستور رئیس جمهور آمریکا آمده٬ راه آژانس امنیت ملی را برای امتناع از افشاگری درباره حفره ها و آسیب پذیری های امنیتی در دنیای اینترنت باز می
گذارد. آنها می توانند با روزنه “در اکثر شرایط” که در این دستور آمده٬ همچنان به سوءاستفاده (Exploit) از این آسیب پذیری ها ادامه دهند و از آنها راهی برای
شکستن رمزگذاری ها و تولید تسلیحات سایبری و نفوذ به سیستم ها و شبکه های گوناگون در جهان بسازند.

باگ “خون ریزی قلبی” دردسری جدید برای NSA حفره امنیتی “هارت بلید” یا “خون ریزی قلبی” که گفته می شود از بزرگ ترین تهدیدهای امنیتی تاریخ اینترنت است٬ این
روزها کار را برای آژانس امنیت ملی آمریکا سخت تر از همیشه کرده است. ماجرا از آنجا آغاز شد که خبرگزاری بلومبرگ روز جمعه خبر داد NSA دست کم دو سال است که
از وجود این باگ در معماری اینترنت باخبر است اما آن را اعلام نکرده تا بتواند در مواقع لزوم برای نفوذ به سیستم های گوناگون در سراسر جهان از آن بهره ببرد.

بیشتر بخوانید: اتهامی تازه علیه آژانس امنیت ملی آمریکا بلافاصله پس از انتشار این گزارش در بلومبرگ٬ مقامات آژانس امنیت ملی آمریکا موارد مطرح شده در آن را
با قاطعیت رد کردند. کاخ سفید هم مجبور به موضع گیری شد و اعلام کرد که هیچ آگاهی قبلی از وجود باگ “هارت بلید” نداشته است.

به گفته کاخ سفید٬ موضع رسمی دولت این است که اگر چنین حفره هایی کشف شد باید بلافاصله اطلاعات آن در اختیار تولیدکنندگان نرم افزار و سخت افزار کامپیوتری قرار
گیرد تا تمهیدات لازم برای رفع آسیب پذیری اندیشیده شود. باراک اوباما پس از افشاگری های ادوارد اسنودن٬ کمیته ای از مشاوران خود را مامور بررسی زوایای ماجرا
کرد تا مقدمات اصلاحات در آژانس امنیت ملی آمریکا هم فراهم شود.

هنوز از نتایج بررسی های این کمیته خبر دقیقی منتشر نشده اما به نظر می رسد قرار است تغییرات عمده ای در شیوه های جمع آوری اطلاعات از ارتباطات دیجیتال دست
کم شهروندان آمریکایی صورت گیرد. آیا سوء استفاده از حفره های امنیتی پایان خواهد یافت؟ نیویورک تایمز می گوید یکی از پیشنهاداتی که به NSA ارائه شده پایان
دادن به روند تضعیف سیستم های رایج رمزگذاری داده ها و تعبیه Backdoor در سیستم های کامپیوتری برای نفوذ به آنهاست.

کمپانی های بزرگ تکنولوژیک آمریکا هم پس از افشاگری های اسنودن٬ بارها از مقامات دولتی خواسته اند که اقداماتی از این دست را متوقف کند. با این حال٬ همین اقدامات
در بسیاری از پروژه های بزرگ، برگ برنده آمریکا بوده است. مثلا در طراحی استاکس نت برای مختل کردن برنامه هسته ای ایران٬ آمریکا از چهار حفره امنیتی که پیش
از آن ناشناخته بود در عملیاتی بزرگ موسوم به “بازی های المپیک” بهره برداری کرد و توانست دست کم به هزار سانتریفیوژ فعال ایران آسیب جدی وارد کند و به گفته
برخی از تحلیلگران از همین طریق طرف ایرانی را وادار کند که به پای میز مذاکره بازگردد.

بحث درباره این موضوع حساس امنیتی ادامه خواهد داشت و برای روشن شدن نتایجش باید منتظر ماند. مقامات سازمان هایی نظیر NSA می گویند نباید آن قدر دست آنها در
بهره گیری از حفره های امنیتی ناشناخته بسته بماند که به نوعی “خلع سلاح یک جانبه” منجر شود. آنها می گویند تامین امنیت ملی آمریکا کار بی نهایت دشواری است
که بهره گیری از چنین تکنیک هایی را توجیه می کند.

اولین کسی باشید که این پست رو میپسنده!

Print Friendly, PDF & Email



  • این نوشته در اخبار, اینترنت, رایانه ارسال و , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

    1 پاسخ به دو خبر در قالب یک پست (باگ خون ریزی قلبی)

    1. kooroosh می‌گوید:

      به مناسبت ۲۵ فروردین روز بزرگداشت عطار نیشابوری. ایزد تعالی قسمت کند
      زیارت شیخ را. فریدالدین ابوحامد محمد بن ابوبکر ابراهیم بن اسحاق عطار
      نیشابورى، شاعر و عارف نامى ایران در حدود سال ۵۴۰ متولد شد و در ۶۱۸
      هـ.ق، جهان را بدرود گفت.

      مقبرهٔ عطار نیشابورى در فاصلهٔ ۶ کیلومترى شرق نیشابور، در نزدیکى
      امام‌زاده محروق و آرامگاه خیام واقع گردیده است. ساختمان قدیمى مقبره،
      از آثار امیرعلى شیر نوایى و دورهٔ سلطان حسین بایقرا است که در کتاب
      تذکرهٔ دولت‌شاه بدان اشاره کرده است، جز سنگ میلهٔ بالاسر قبر که تاریخ
      بنایش ظاهراً ۸۹۱ هـ.ق بوده، چیزى باقى نمانده است.

      در اواخر دوران محمد على شاه قاجار، نیرالدوله – والى خراسان – که عازم
      مشهد بود، دستور داد بقعه‌اى بر مزار عطار احداث کنند؛ ولى به علت انقلاب
      و بازگشت نیرالدوله به تهران، آن بنا به صورت بقعهٔ گنبددار ساده و آجرى
      باقى ماند. در دورهٔ‌ اخیر، ‌ انجمن آثار ملى در دو مرحله (۱۳۳۲ و ۱۳۳۷
      هـ.ش) نسبت به تکمیل بنا و کاشى‌کارى و تزئین آن اقدام کرد و بناى قبلى
      را به صورت مناسبى درآورد.

      بناى فعلى با نقشهٔ هشت ضلعى با گنبد کاشى‌‌کارى شدهٔ پیازى شکل، داراى
      چهار درِ ورودى است. ورودیِ اصلى بنا از ضلع شمالى آن است. در نماى خارجى
      بنا، چهار غرفه طراحى شده که با کاشى‌هاى سبز و زرد و آبى تزئین شده‌اند.
      نماى داخلى بنا از گچ پوشیده شده و داراى چهار شاه‌نشین است. قبر عطار
      نیشابورى در وسط این بقعه قرار دارد و در سمت جنوب غربى سنگ قبر، ستون
      سنگى هشت‌ترکى به ارتفاع سه متر نصب شده است. مساحت زیربناى آرامگاه، ۱۱۹
      مترمربع است و در طرف چپ درِ ورودى، پلکانى آجرى جهت دسترسى به پشت‌بام
      تعبیه شده است. بناى آرامگاه داراى حیاط و باغچهٔ سرسبزى است که مقبرهٔ
      کمال‌‌‌الملک در آن قرار دارد.

      مزار شیخ عطار هر ساله میزبان عاشقان فرهنگ و ادب ایرانى است که به قصد
      زیارت، راه نیشابور را در پیش مى‌گیرند تا در فضایى صمیمى و دلپذیر در
      کنار شیخ پیر خود ساعاتى را سپرى کنند. بى‌تردید شیخ عطار نیشابورى یکى
      از عرفاى بزرگ ایران است که با آفریدن آثارى بدیع، مقام خود را جاودان
      ساخته است. در زیر، قطعاتى از این عارف بزرگ را نقل مى‌کنیم:

      و او را حلاج از آن گفتند که یک‌بار به انبارى پنبه برگذشت. اشارتى کرد،
      در حال دانه از پنبه بیرون آمد و خلق متحیر شدند.

      نقل است که در پنجاه سالگى گفت که : «تاکنون هیچ مذهب نگرفته‌ام اما از
      هر مذهبى آنچه دشوارتر است بر نفس، اختیار کردم. تا امروز که پنجاه –
      ساله‌ام، نماز کرده‌ام و به هر نمازى غسلى کرده».

      نقل است که طایفه‌اى در بادیه او را گفتند : «ما را انجیر مى‌باید.» دست
      در هوا کرد و طبقى انجیر تر پیش ایشان نهاد. و یک‌بار دیگر حلوا خواستند،
      طبقى حلواءِ شکرى گرم پیش ایشان نهاد. گفتند : «این حلواء تصفیهٔ عمل است
      از شوائب کدورت».

      نقل است که روزى شبلى را گفت : «یا بابکر! دست بر نه که ما قصد کارى عظیم
      کردیم و سرگشتهٔ کارى شده‌ایم؛ چنان‌ کارى که خود را کشتن در پیش داریم».
      چون خلق در کار او متحیر شدند، منکر بى‌قیاس و مُقرّ بى‌شمار پدید آمدند
      و کارهاى عجایب از او بدیدند. زبان دراز کردند و سخن او به خلیفه
      رسانیدند و جمله بر قتل او اتفاق کردند، از آن‌که مى‌گفت :
      «اَنَا‌الْحَق». گفتند : بگو : «هُوَالْحَقٌ». گفت : «بلی! همه اوست. شما
      مى‌گویید که : گم شده است! بلى که حسین گم شده است. بحر محیط گم نشود و
      کم نگردد». جنید را گفتند: «این سخن که حسین منصور مى‌گوید، تأویلى
      دارد؟». گفت : «بگذارید تا بکشند. که روز تأویل نیست». پس جماعتى از اهل
      علم بر وى خروج کردند و سخن او پیش معتصم تباه کردند و على بن عیسى را که
      وزیر بود، بروى متغیر گردانیدند. خلیفه بفرمود تا او را به زندان بردند
      یک سال. اما خلق مى‌رفتند و مسائل مى‌پرسیدند. بعد از آن خلق را نیز از
      آمدن منع کردند. مدت پنج ماه کس نرفت مگر یک‌بار ابن‌عطا و یک‌بار
      ابو‌عبداللّه حنیف – رحمهمااللّه – و یک‌بار دیگر ابن‌عطا کس فرستاد که :
      «اى شیخ! از این که گفتى عذر خواه تا خلاص یابی». حلاج گفت : «کسى که
      گفت، گو: عذرخواه». ابن‌عطا چون این بشنید، بگریست و گفت : «ما خود چند
      یک حسین منصوریم؟»

      نقل است که شب اول که او را حبس کردند، بیامدند و او را در زندان ندیدند
      و جملهٔ زندان بگشتند و کس را ندیدند و شب دوم نه او را دیدند و نه زندان
      را، و شب سوم او را در زندان دیدند. گفتند : «شب اول کجا بودی؟ و شب دوم
      تو و زندان کجا بودیت؟». گفت : «شب اول من در حضرت بودم، از آنْ اینجا
      نبودم، و شب دوم حضرت اینجا بود، از آنْ من و زندان هر دو غایب بودیم و
      شب سوم باز فرستادند مرا براى حفظ شریعت. بیایید و کار خود کنید».

      نقل است که در زندان سیصد کس بودند. چون شب درآمد، گفت : «اى زندانیان!
      شما را خلاص دهم». گفتند : چرا خود را نمى‌دهی؟». گفت : ما در بند
      خداوندیم و پاس سلامت مى‌داریم. اگر خواهیم به یک اشارت همهٔ بندها
      بگشاییم». پس به انگشت اشارت کرد. همهٔ بندها از هم فرو ریخت. ایشان
      گفتند : «اکنون کجا رویم؟ که درِ زندان بسته است». اشارتى کرد، رخنه‌ها
      پدید آمد. گفت : «اکنون سر خود گیرید». گفتند : «تو نمى‌آیی؟» گفت : «ما
      را با او سِرّى است که جز بر سرِ دار نمى‌توان گفت». دیگر روز گفتند :
      «زندانیان کجا رفتند؟». گفت : «آزاد کردم». گفتند : «تو چرا نرفتی؟». گفت
      : «حق را با ما عتابى است. نرفتیم». این خبر به خلیفه رسید. گفت :
      «فتنه‌اى خواهد ساخت. او را بکشید یا چوب زنید تا از این سخن بازگردد».
      سیصد چوب بزدند. هرچند مى‌زدند آوازى فصیح مى‌آمد که : «لاتَخَفْ یَابْنَ
      مَنصور». شیخ عبدالجلیل صفار گوید که : «اعتقاد من در چوب‌زننده بیش از
      اعتقاد من در حق حسین منصور بود، از آن که تا آن مرد چه قوت داشته است در
      شریعت، ‌ که چنان آواز صریح مى‌شنید و دست او نمى‌لرزید و هم‌چنان
      مى‌زد». پس دیگربار حسین را ببردند تا بکشند. صدها هزار آدمى گرد آمدند و
      او چشم گرد همه برمى‌‌‌گردانید و مى‌گفت : «حق، حق، حق، انا‌الحق».

      نقل است که درویشى در آن میان از او پرسید که : «عشق چیست؟». گفت :
      «امروز بینى و فردا و پس‌فردا». آن روزش بکشتند و دیگر روز بسوختند و سوم
      روزش به باد بردادند، یعنى عشق این است.

      خادم در آن حال از وى وصیتى خواست. گفت : «نفس را به چیزى که کردنى بود
      مشغول دار و اگر نه او تو را به چیزى مشغول گرداند که ناکردنى بود». پسرش
      گفت : «مرا وصیتى کن» گفت : «چون جهانیان در اعمال کوشند، تو در چیزى کوش
      که ذرّه‌اى از آن به از هزار اعمال انس و جن بود، و آن نیست الا علم
      حقیقت».

      پس در راه که مى‌رفت، مى‌خرامید، دست‌اندازان و عیاروار مى‌رفت با سیزده
      بند گران. گفتند : «این خرامیدن از چیست؟» گفت : «زیرا که به نحرگاه
      مى‌روم» و نعره مى‌زد و مى‌گفت : شعر

      نَدیمى غَیْرُ مَنْسوبٍ اِلى شَیْ‌ء مِنَ الْحَیْفِ
      سَقانى مِثْلَ مایَشْرِب کَفِعْلِ الضِّیْفِ بِالضّیْفِ

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    Question   Razz  Sad   Evil  Exclaim  Smile  Redface  Biggrin  Surprised  Eek   Confused   Cool  LOL   Mad   Twisted  Rolleyes   Wink  Idea  Arrow  Neutral  Cry   Mr. Green