احادیثی از امام حسن مجتبی علیه السلام


- 416 بازدید

«خداوند متعال وجودى است که همه موجودات در نیازمندى و سختیها به او پناه مى برند، به ویژه هنگامى که امید از غیر او قطع گردد و همه وسائط و اسباب را ناچیز ببیند. [یعنى فطرت خداشناسى، انسان را در تنگناها به سوى واجب الوجود هدایت مى کند]این که مى گویى: «بسم اللّه ..»؛ یعنى یارى و کمک مى خواهم در همه کارهایم از خداوندى که عبادت (خضوع و کرنش) براى غیرش سزاوار نیست، او فریادرسى است که به هنگام دادخواهى دستگیرى مى نماید، و اگر کسى بخواندش پاسخ مى گوید.»
امام حسن علیه السلام

«تنها چیزى که در این دنیاى فانى، باقى مى ماند قرآن است، پس قرآن را پیشوا و امام خود قرار دهید، تا به راه راست و مستقیم هدایت شوید. همانا نزدیک ترین مردم به قرآن کسانى هستند که بدان عمل کند، گرچه به ظاهر (آیات) آن را حفظ نکرده باشند و دورترین افراد از قرآن کسانى هستند که به دستورات آن عمل نکنند گرچه قارى و خواننده آن باشند.»
امام حسن علیه السلام
«ما بَقِىَ فِى الدُّنْیا بَقِیَّهٌ غَیْرَ هَذَا القُرآنِ فَاتَّخِذُوهُ إماما یَدُلُّکُمْ عَلى هُداکُمْ، وَإنَّ أَحَقَ النّاسِ بِالقُرآنِ مَنْ عَمِلَ بِهِ وَإنْ لَمْ یَحْفَظْهُ وَأَبْعَدَهُمْ مِنْهُ مَنْ لَمْ یَعْمَلْ بِهِ وَإنْ کانَ یَقْرَأُه

«در این قرآن است چراغهاى درخشنده هدایت و شفاى دلها و قلب ها، پس باید دلها را با فروغ تابناکش روشن ساخت و با گوش فرادادن به فرامینش، قلب را که مرکز فرماندهى بدن است، در اختیارش گذاشت؛ زیرا به وسیله اندیشیدن، قلب، زندگىِ روشن خود را مى یابد، همان طورى که رهروان در پرتو نور از تاریکیها گذر مى کنند و مى رهند.»
امام حسن علیه السلام

مکارم اخلاق ده چیز است: ۱٫ راستگوئى ۲٫ نومیدى راستین از غیر خدا ۳٫ بخشش به نیازمندان ۴٫ خوش خلقى ۵٫ پاداش در برابر خدمات دیگران ۶٫ پیوند و رفت و آمد با خویشاوندان ۷٫ حمایت از همسایه ۸٫ توجّه به حقوق دوستان ۹٫ مهمان نوازى ۱۰٫ و مهمترین اینها شرم و حیاء است.
امام حسن علیه السلام
مَکارِمُ الأَخْلاقِ عَشَرَهٌ: صِدْقُ اللِّسانِ وَ صِدْقُ الیَأْسِ و إِعْطاءُ السائِلِ و حُسنُ الْخُلقِ وَ الْمُکافاهُ بِالصَنائِعِ وَ صِلَهُ الرَحِمِ وَالتَّذَمُّمُ عَلَى الْجارِ وَ مَعْرِفَهُ الْحَقِّ لِلصّاحِبِ، وَ قِرَى الضَّیْفِ وَ رَأْسُهُنَّ الْحَیاء

«قرآن در صحنه قیامت به صورت رهبر و امام ظهور یافته، مردم را به دو دسته تقسیم مى کند: ۱ ـ کسانى که به قرآن عمل نموده، حلال و حرام آن را همانگونه که هست بجا آورده اند و متشابه آن را با قلب پذیرا شده اند، قرآن اینان را به سوى بهشت جاویدان هدایت مى نماید. ۲ ـ آنان که حدود و قوانینش را ضایع نمودند و محرّماتش را حلال شمرده و به آن تعدّى کردند، قرآن آنها را به سوى آتش (جهنّم) روانه مى سازد.»
امام حسن علیه السلام
«إنَّ هذا القُرآنَ یَجِئُ یَوْمَ القِیمَهِ قائِدا وسائِقا یَقُـودُ قَوْما إلَى الجَنَّهِ أَحَلُّوا حَلالَهُ وَحَرَّمُوا حَرامَهُ وآمَنُوا بِمُتَشابِهِهِ ویَسُـوقُ قَوْما إلَى النّارِ ضَیَّعُوا حُدُودَهُ وأَحْکامَهُ وَاسْتَحَلُّوا حَرامَهُ.» ؛
مردم[در این دنیا] در خانه بى خبرى و غفلت به سر مى برند، پس هر کارى را انجام مى دهند، نمى دانند [ثمرش را] و چون به خانه آخرت روند، به وادى یقین در آیند و همه چیز را بدانند و لکن نتوانند عمل سودمندى را در آنجا براى خویش انجام دهند.
امام حسن علیه السلام
النّاسُ فِی دارِ سَهْوٍ وَ غَفْلَهٍ یَعْمَلُونَ وَلا یَعْلَمُونَ فَاِذا صارُوا إلى الآخِرَهِ صارُوا اِلى دارِ یَقینٍ یَعْلَمُونَ وَ لا یَعْمَلُونَ؛

نه پاکدامنى، روزى را از انسان دور مى کند و نه حرص، روزى زیاد مى آورد؛ چون روزى قسمت شده است و حرص زدن باعث مبتلا شدن به گناهان مى شود.
امام حسن علیه السلام
لَیْسَتِ العِفَّهُ بِدافِعَهٍ رِزْقاً وَ لَا الْحِرْصُ بِجالِبٍ فَضْلاً فَاِنَّ الرِّزْقَ مَقْسومٌ وَ اسْتِعْمالُ الْحِرْصِ اسْتِعْمالُ الْمَآثِمِ

اى آنان که دنبال لذات ناپایدار دنیا هستید،
فریب خوردن و مغرور شدن به سایه ناپایدار، حماقت و بى‏خردى است.
امام حسن علیه السلام
یا أَهْلَ لَذّاتِ دُنْیا لابَقاءَ لَها
اِنَّ اغْتِرارا بِظِلٍّ زائلٍ حُمُق

هر که با علماء بسیار مجالست نماید، سخنش و بیانش در بیان حقایق آزاد و روشن خواهد شد، و ذهن و اندیشه اش باز و توسعه می یابد و بر معلوماتش افزوده می گردد و به سادگی می تواند دیگران را هدایت نماید.
امام حسن علیه السلام
مَنْ أکْثَرَ مُجالِسَه الْعُلَماءِ أطْلَقَ عِقالَ لِسانِهِ، وَ فَتَقَ مَراتِقَ ذِهْنِهِ، وَ سَرَّ ما وَجَدَ مِنَ الزِّیادَهِ فی نَفْسِهِ، وَکانَتْ لَهُ وَلایَهٌ لِما یَعْلَمُ، وَ إفادَهٌ لِما تَعَلَّمَ؛

نیکوترین نیکو، خلق نیکو است.
امام حسن علیه السلام

همانا محبّت و دوستی با ما (اهل بیت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله) سبب ریزش گناهان ـ از نامه اعمال ـ می شود، همان طوری که وزش باد، برگ درختان را می ریزد.
امام حسن علیه السلام
وَ إنّ حُبَّنا لَیُساقِطُ الذُّنُوبَ مِنْ بَنی آدَم، کَما یُساقِطُ الرّیحُ الْوَرَقَ مِنَ الشَّجَرِ؛

مزاح و شوخی ـ های زیاد و بی‌جا ـ شخصیّت و وقار انسان را از بین می برد، و چه بسا افراد ساکت دارای شخصیّت و وقار عظیمی می باشند.
امام حسن علیه السلام
ألْمِزاحُ یَأْکُلُ الْهَیْبَهَ، وَ قَدْ أکْثَرَ مِنَ الْهَیْبَهِ الصّامِت

تعجب میکنم از کسانیکه در غذای جسم خود فکر میکنند ولی در امور معنوی و غذای جان خویش تفکر نمیکنند.
امام حسن علیه السلام
عجبت لمن یتفکر فی مأکوله کیف لا یتفکر فی معقوله؛

صبر و شکیبائی زینت شخص، وفای به عهد علامت جوانمردی، و عجله و شتابزدگی (در کارها بدون اندیشه) دلیل بی خردی می باشد.
امام حسن علیه السلام
إنّ الْحِلْمَ زینَهٌ، وَالْوَفاءَ مُرُوَّهٌ، وَالْعَجَلهَ سَفَهٌ؛

تقوا ، باب هر توبه و سرآمد هر حکمت ، و [مایه ] شرافت هر کارى است.
امام حسن علیه السلام
اَلتَّقوى بابُ کُلِّ تَوبَهٍ ورَأسُ کُلِّ حِکمَهٍ وشَرَفُ کُلِّ عَمَل

تقوا ، باب هر توبه و سرآمد هر حکمت ، و [مایه ] شرافت هر کارى است.
امام حسن علیه السلام
اَلتَّقوى بابُ کُلِّ تَوبَهٍ ورَأسُ کُلِّ حِکمَهٍ وشَرَفُ کُلِّ عَمَل؛

زیرک ترین و هوشیارترین افراد، شخص باتقوا و پرهیزکار می باشد؛ احمق و نادان ترین افراد، کسی است که تبه کار و اهل معصیت باشد؛ گرامی ترین و باشخصیّت ترین افراد، آن کسی است که به نیازمندان پیش از اظهار نیازشان، کمک نماید.
امام حسن علیه السلام
أکْیَسُ الْکَیِّسِ التُّقی، وَ أحْمَقُ الْحُمْقِ الْفُجُورَ، الْکَریمُ هُوَ التَّبَرُّعُ قَبْلَ السُّؤالِ؛

مردم چهار دسته اند: دسته ای از آنها اخلاق دارند، امّا بهره ای (از دنیا) ندارند. دسته ای بهره مندند، اما اخلاق ندارند. دسته ای نه بهره ای (از دنیا) و نه اخلاق دارند که اینها بدترین مردم اند. و دسته ای که هم اخلاق دارند و هم (از دنیا) بهره مندند که اینان، بهترین مردم اند.
امام حسن علیه السلام
اَلنّاسُ اَرْبَعَهٌ فَمِنْهُمْ مَنْ لَهُ خُلقٌ وَ لا خَلاقَ لَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ لَهُ خَلاقٌ وَ لا خُلقَ لَهُ، قَدْ ذَهَبَ الرّابِعُ وَ هُوَ الَّذی لا خَلاقَ وَ لا خُلقَ لَهُ وَ ذلِکَ شَرُّ النّاسِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لَهُ خُلقٌ وَ خَلاقٌ فَذلِکَ خَیْرُ النّاسِ

کسی که قرآن را ـ با دقّت ـ قرائت نماید، در پایان آن ـ اگر مصلحت باشد ـ دعایش سریع مستجاب خواهد شد ـ و اگر مصلحت نباشد ـ در آینده مستجاب می گردد.
امام حسن علیه السلام
مَنْ قَرَءَ الْقُرْآنَ کانَتْ لَهُ دَعْوَهٌ مُجابَهٌ، إمّا مُعَجَّلهٌ وَإمّا مُؤجَلَّهٌ؛

انسان تا وعده نداده ، آزاد است . اما وقتی وعده می دهد زیر بار مسؤولیت می رود و تا به وعدهاش عمل نکند رها نخواهد شد .
امام حسن علیه السلام
المسؤول حر حتی یعد ، ومسترق المسؤول حتی ینجز.

خوشرفتارى با مردم، رأس خرد است.
امام حسن علیه السلام
رَأسُ العَقلِ مُعاشَرَهُ النّاسِ بِالجَمیلِ؛

اگر مردم سخن خدا و پیامبرش را مى شنیدند، آسمان بارانش را و زمین برکتش را به آنان مى بخشید و هرگز در این امّت، اختلاف و زدوخورد پیش نمى آمد و همه از نعمت سر سبز دنیا تا روز قیامت، برخوردار مى شدند.
امام حسن علیه السلام
لَوْ اَنَّ النّاسَ سَمِعوا قَوْلَ اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ وَ رَسولِهِ لاََعْطَتْهُمُ السَّماءُ قَطْرَها وَ الاَْرْضُ بَرَکَـتَها وَ لَمَا اخْتَلَفَ فى هذِهِ الاُْمَّهِ سَیْفانِ وَ لاََکَلوها خَضْراءَ خَضِرَهً اِلى یَوْمِ القیامَهِ؛

کسی که خداوند را عبادت و بندگی نماید، خداوند متعال همه‌ موجودات را بنده و مطیع او می گرداند.
امام حسن علیه السلام
مَنْ عَبَّدَ اللهَ عبَّدَ اللهُ لَهُ کُلَّ شیءٍ.

مصیبتها، کلیدهاى اجرند .
امام حسن علیه السلام
المَصائبُ مَفاتیحُ الأجرِ ؛

ای بندگان خدا! پرواپیشه باشید و برای رسیدن به خواسته ها تلاش کنید و از کارهای ناروا بگریزید و قبل از آنکه ناگواریها به شما روی آورند و نابود کننده لذات [یعنی مرگ] فرا رسد، به کار[های نیک]مبادرت ورزید.
امام حسن علیه السلام

بخل آن است که انسان آنچه را انفاق و خرج می‌کند از دست رفته و بیهوده بپندارد و آنچه را که نگه می‌دارد، مایه شرف و بزرگی بداند.
امام حسن علیه السلام
هو أنْ یَری الرَّجلُ ما أنفقهُ تَلَفاً و ما أمسَکَهُ شرَفا.

برای دنیایت چنان کار کن که گویا برای همیشه [در این دنیا] خواهی بود. و برای آخرتت [نیز چنان] سعی و تلاش کن که گویا فردا از دنیا خواهی رفت
امام حسن علیه السلام
وَ اعْمَلْ لِدُنْیاکَ کَاَنَّکَ تَعیشُ اَبَدا وَ اعْمَلْ لآخِرَتِکَ کَاَنَّکَ تَمُوتُ غَدا؛

همانا در قرآن چراغ های روشنائی بخش و شفا بخش دردها و گرفتاری های درونی وجود دارد، پس کسی که (خود را) با قرآن جلی دهد چشمانش قوی و روشن می گرددو قلب و درون خویش را صفا خواهد داد، چون که تفکّر و اندیشه (در قرآن سبب) حیات قلبِ آگاه می باشد، همچنان که شخص روشن دل در تاریکی ها به وسیله نور چراغ حرکت می نماید و راه می رود.
امام حسن علیه السلام

مفهوم و معنای ـ سیاست آن است که حقوق خداوند و حقوق موجودات زنده و حقوق مردگان را رعایت کنی.
امام حسن علیه السلام
السِّیاسَهُ أنْ تَرْعی حُقُوقَ اللّهِ، وَحُقُوقَ الاْحْیاءِ، وَحُقُوقَ الاْمْواتِ؛

هر کس احسان هاى خود را برشمرد، بخشندگى خود را تباه کرده است.
امام حسن علیه السلام
مَن عَدَّدَ نِعَمَهُ سَحَقَ کَرَمَهُ؛.

۳ نفر این پست رو پسندیدن!

Print Friendly, PDF & Email



  • درباره ریحان

    زینب بخشی هستم
    این نوشته در حرفای خودمونی, خاطرات, درد دل, مذهبی ارسال و , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

    10 پاسخ به احادیثی از امام حسن مجتبی علیه السلام

    1. سلام! ضمن تسلیت به شما از شما پابت گذاشتن این احادیث زیبا کمال تشکر را دارم

    2. رومینا می‌گوید:

      سلام
      مرسی از پست
      بازم از این مطالب بذارید
      خدانگهدار.

    3. ali.gentleman می‌گوید:

      درود سپاس از شما بخاطر این پست

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    Question   Razz  Sad   Evil  Exclaim  Smile  Redface  Biggrin  Surprised  Eek   Confused   Cool  LOL   Mad   Twisted  Rolleyes   Wink  Idea  Arrow  Neutral  Cry   Mr. Green