گفتگو با ستایش و مروری بر خاطرات برزیلی اش


- 704 بازدید

با سریال ستایش معروف شد و این مجموعه آنقدر مورد توجه قرار گرفت که سری دوم آن نیز ساخته شد و نرگس محمدی باز هم به ایفای نقش پرداخت. او که از جمله هنرمندان
فوتبالی و البته پرسپولیسی است، در جام جهانی ۲۰۱۴ حضور داشت و به همراه چند هنرمند دیگر به برزیل رفتند و از نزدیک بازی های ملی پوشان را دیدند …

شاید جالب باشد بدانید که خانم نرگس محمدی در برزیل چه تجاربی کسب کرد و چه خاطراتی از آنجا با خود به ایران آورد… او هنوز در حال و هوای جام جهانی به سر
می برد. به نظرمان رسید خاطرات فوتبالی اش در برزیل را با هم مروری کنیم.

– خانم محمدی، سفر برزیل چطور بود؟

واقعا عالی بود؟ یک تجربه بی نظیر که خاطراتش را هیچ گاه فراموش نمی کنم. دو هفته تمام فوتبالی داشتیم، آن هم در کشوری که خودش را صاحب فوتبال می داند. حضور
در جمع ۳۲ تیم برتر جهان که همگی طرفداران خاص خود را داشتند لذتبخش بود. همه مردمی که در برزیل جمع شده بودند تنها یک بهانه داشتند و آن هم فقط فوتبال بود!

– قبل از آغاز جام جهانی اعتراضات مردمی برگزاری مسابقات را تحت الشعاع قرار داده بود، جو برزیل چطور بود؟

اما همه چیز آرام بود و کاملا مشخص بود همه کسانی که به برزیل آمده اند، از فوتبال لذت می برند. فوتبال نقطه اشتراک مردم بود و همین موجب مهربانی همه آنها با
یکدیگر شده بود.

– قبل از رفتن به برزیل چقدر از نتیجه گرفتن تیم ملی مطمئن بودید؟

برای من مهم این بود که تیم ملی کشورم به یک فستیوال بزرگ فوتبالی راه یافته و این فرصت را دارد که بین تیم های بزرگ دنیا خودنمایی کند. از همان ابتدا هم بر
این باور بودم که ارائه بازی خوب توسط ملی پوشان راضی کننده است و نتیجه هم اگر به نفع ما باشد که چه بهتر! مهم هیجان جام جهانی بود که توانست به مردم ما انرژی
مثبت بدهد.

– این هیجان به شما هم منتقل شد؟

این بار اولی بود که به استادیوم می رفتم و از نزدیک فوتبال تماشا می کردم. فوتبال به خودی خود هیجان دارد چه برسد به اینکه در جام جهانی بخواهی فوتبال ببینی!
واقعا لذتبخش بود و انرژی زیادی از من گرفت!

– از بازی اول با نیجریه برایمان بگویید

خب، بازی اول حساسیت خودش را داشت. برای ما مهم نباختن در دیدار اول بود تا به ادامه جام امیدوار باشیم. قبل از بازی هواداران دو تیم بیرون ورزشگاه به تشویق
تیم هایشان می پرداختند و با ورود به داخل ورزشگاه این تشویق ها به کری تبدیل می شد! نمی دانم چرا ایرانی های حاضر در استادیوم جدا از هم نشسته بودند! به نظرم
اگر تدبیری اندیشیده می شد که هواداران ایرانی به طور متمرکز در یک جا می نشستند، قدرت تشویق شان خیلی بیشتر می شد.

– عکس العمل هواداران بعد از کسب مساوی برابر نیجریه چطور بود؟

در طول ۹۰ دقیقه که در حد انتظار تیم ملی را تشویق می کردیم ولی بعد از بازی، خیلی ها معتقد بودند حتی می توانستیم نیجریه را ببریم. مثلا اگر ضربه قوچان نژاد
گل می شد، کسب سه امتیاز در دیدار اول دور از دسترس نبود. به هر حال فکر می کنم در دیدار اول توانستیم همه معادلات را به هم بزنیم.

– و از آن بازی بزرگ با آرژانتین بگویید

واقعا بازی خاطره انگیزی بود. قبل از بازی، هواداران دو تیم کنار هم بودند و عکس یادگاری می گرفتند. حتی آنها صورت یکدیگر را رنگ می کردند. آرژانتینی ها به
برد پرگل تیم شان خیلی خوشبین بودند.

– اما ما ۹۰ دقیقه جانانه بازی کردیم

بچه های تیم ملی، بازیکنان بزرگ آرژانتین را با دفاع منطقی و حساب شده خود از جریان بازی محو کرده بودند. حتی در نیمه دوم چندین فرصت گلزنی داشتیم که اگر بخت
با ما یار بود شاید اتفاقات دیگری می افتاد.

– عکس العمل هواداران در صحنه خطا روی اشکان دژاگه چطور بود؟

باور کنید کل جام جهانی یک طرف و انرژی که بابت اعتراض به آن صحنه داشتیم یک طرف بود! خیلی حیف شد، همه ایرانی ها آن لحظه تا حد آخر خود حرص می خوردند و دائما
حسرت پنالتی گرفته نشده را می کشیدند!

– از گل دقیقه ۹۱ مسی بگویید

بدترین لحظه ای بود که می شد تجربه کرد. ما تا رسیدن به موفقیت فقط چند دقیقه کم آوردیم. جایی که ما بودیم کلی هوادار
آرژانتینی هم حضور داشتند که هنگام گل مسی به طور وحشتناکی خوشحالی می کردند. من هیچ گاه در زندگی ام حسودی نکرده ام ولی در آن لحظه از شدت بغض زدم زیر گریه
و دلم سوخت چرا این شادی نباید قسمت مردم ما می شد!

– حتما جو برای ایرانی ها بعد از بازی خیلی سنگین بود

اتفاقا هواداران آرژانتین بعد از بازی سراغ ما آمدند و دلداری می دادند. واقعا رفتار مهربانانه و احترام آمیزی با ما داشتند.

– چرا بازی با بوسنی آنطور که انتظار می رفت نشد؟

فکر می کنم اگر بچه ها به اندازه یک سوم بازی با آرژانتین انگیزه و انرژی داشتند، بوسنی را به راحتی می بردیم ولی فوتبال است دیگر! گاهی که شانس با شما یار
نباشد، نتیجه دلخواه هم رقم نمی خورد.

– انعکاس عکس ها و اخبار حضور هنرمندان در برزیل انتقادهایی را در ایران به همراه داشت

قشر هنرمند همیشه مخالف و موافقان خاص خودش را دارد. ما اگر تیم را تشویق نمی کردیم می گفتند اینها چطور یار دوازدهم هستند؟ حالا هم که مثل یک هوادار دو آتشه
تیم را تشویق کرده ایم می گویند چرا صورت رنگ کرده اید؟ می خواهم بگویم من برای منتقدان همیشه احترام قائلم!

– خبری در سایت ها منتشر شد که شما و سام درخشانی در برزیل ازدواج کرده اید؟

خبری که در سایت ها منتشر شد کذب محض است و من در فضای مجازی سعی کردم این اطلاع رسانی را انجام دهم که این خبر ساخته ذهن شایعه سازان است.
برگرفته از : مجله خانواده سبز

۴ نفر این پست رو پسندیدن!

Print Friendly, PDF & Email



  • سعید پناهی

    درباره سعید پناهی

    با سلام. بنده سعید پناهی هستم. متولد 9 اسفند سال 1375. از علایقم میتونم بگم به اینترنت, مبایل, موزیک, بازیهای نابینایی,گوش کردن به رادیو و نمایش رادیویی و و و خعععععیلی چیزهای دیگه اشاره کنم. کلا با همه چی حال میکنم. رفیق بازم, و رفیقهای ثمیمی را بیشتر از داداشهای نداشتم, دوست دارم. زاده ی استان زنجانم و از 1 سالگی در کرج یا همون استان البرز زندگی میکنم. در حال تحصیل در مقتع کارشناسی علوم تربیتی هستم. عاشق مطالعه صفحات اینترنتی هستم. پیگیر اخبار علم و فناوری هستم. به علاوه که در اسکایپ هستم, تو واتساپ و تلگرام و اینستا هم هستم. خخخ. کلا مسنجر بازم. فکر کنم هدفم کلا از اندروید خریدن همین بوده. اردیبهشت 92 با ی n73 وارد دنیای نت شدم. و اون وقتها 3g و این حرفا نبود با gprs آهنگ دانلود میکردم. بعد توسط معرفی یکی از دوستانم با سایتهای نابینایی آشنا شدم. بعد مهر ماه بود که دیگه ماهور خریدم, باورتون نمیشه من تا مهر 92 هنوز صفحهخان فارسی نداشتم. با این که از سال 83 پای کامپیوتر بودم. میدونین چرا؟ چون اون وقتها نت نمیرفتم. بعد از مهر ماهم اسکایپ نصب کردم و کم کم همه را add کردم و با همه آشنا شدم. عاشق گفت و گو تو اسکایپ بصورت صوتی هستم. کمو بیش چت هم دوست دارم. بعد اوایل آذر ماه بود که تصمیم گرفتم ی سایت بزنم, اول چنتا بلاگ تست کردم, خوشم نیومد. بعد کم کم بسرم زد, برم رو وردپرس. بعد به کمک آقای سعید درفشیان اینجارو بنا کردیم. روز 17 آذر 1392 بود که اینجارو بنا کردیم. اون وقتها زیاد اینجا کسی نمیومد. بعد دوستان کم کم با اینجا آشنا شدن. و الان هم که دیگه ی خانواده ی بزرگ شدیم به نام, شب روشن. اینجا ی سریها بهم مدیر ارشد هم میگن. اما خودم قبول ندارم. ی نو گرداننده میشه اسممو گذاشت. بیخودی هندونه تو پاچمون میکنن ههه. من تقریبن 10 درصد بینایی دارم. و از خط بریل استفاده میکنم. فقط 5 سال ابتدایی را در مدرسه ی پویا مخصوص نابیناها و کم بیناها درس خوندم. بعدش دیگه بصورت تلفیقی در مدرسه ی عادی مشغول به تحصیل شدم. راستی یادم داشت میرفت, جهت تماس با من میتونین از راه های زیر استفاده کنین. ایمیل: saeedpanahi2200@gmail.com اسکایپ: saeed-panahi تلگرام: https://telegram.me/sp1000 اینستاگرام: https://www.instagram.com/saeed10055/ خوشباشید.
    این نوشته در دسته‌بندی نشده, سرگرمی, گفت و گو ارسال و , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

    4 پاسخ به گفتگو با ستایش و مروری بر خاطرات برزیلی اش

    1. سلام سعید جان خیلی عالی و جالب بود دستت طلا. من شاید تا بیست و دوم دیر به دیر به سایت سر بزنم ولی از بیست و سوم هر روز هستم. چون جایی هستم که دسترسی به اینترنت نیست. فعلا بای

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    Question   Razz  Sad   Evil  Exclaim  Smile  Redface  Biggrin  Surprised  Eek   Confused   Cool  LOL   Mad   Twisted  Rolleyes   Wink  Idea  Arrow  Neutral  Cry   Mr. Green